Bir sporsever, taparcasına sevdiği bir kulübün attığı en kritik, en manidar gole ne kadar sevinebilir? Mesela bir Göztepe fanatiği, takımının Avrupa Şampiyonlar Ligi finalinde attığı gole ne kadar sevinebilir?Ben Andermach, Minik bir futbolsever. Almanya'da yaşıyor. Babasıyla birlikte, tuttukları takım olan Borussia Dortmund'un UEFA kupasında Udinese ile oynadıkları maçı seyrederken, babası tarafından saatin geç olması sebebiyle yatağına gönderiliyor. Ama bir şartla: Şayet Dortmund gol atarsa, Ben'e haber verecek. Tamam diyor baba.
Ben, odasında kimbilir hangi hayale dalmışken çoraplarını bu dalgınlıkla gece lambasının üzerine bırakıyor. Ve çoraplar alev alıp bir yangına dönüşüyor. Bu esnada Hajnal, Dortmund adına bir gol atınca baba verdiği sözü yerine getirmek için oğlunun yanına çıktığında gördüğü manzara karşısında şaşırıyor ve Ben'i kaptığı gibi odadan çıkartıyor. Hajnal farkında olmasan bence 2008'in en güzel ve manidar golünü atıyor böylece.
Sanırım hiç bir taraftar, bir gole bu babanın sevindiği kadar sevinemez. Kendi babama da bir pay çıkardım tabii. Benzerî bir şey bana olsaydı %51 ölmüştüm. Çünkü bizimki "uyusun, erken kalksın, ne yapacak topu" der beni de yangının ortasında bırakırdı.
4 Yorum:
mükemmel, süper..
Ne kadar güzel bir golmüş öyle..
bizde ölmüşüz o zaman aynı nedenle : )
Çok iyiydi. Ama düşündüm. Benim babam olsaydı %99 ölürdüm dedim.
Birşeyler paylaşmalı çocuklarla. Hep uzaktan korumamalı, hep uzaktan sevmemeli onları. Uykulu gözlerle babama golmü attık heyt be diye sarılabileceğim gün... olmayacak büyük ihtimalle.
Bizim babalar hep böyledir. Erkek evlat şımartılmaz denir. Neyse sabaha kadar uyumadım saçmalıyorum işte.
Extensor; benim de olmayacak. Bayramdan bayrama, bir de belki düğünümde. ;)
Yorum Gönder