Yıldız arayışının hiç bitmediği Türk futbolunda son günlerin en flaş ismi hiç kuşkusuz Bursaspor'un genç yeteneği Sercan Yıldırım'dır. Henüz 18 yaşında olmasına rağmen 5 maçta attığı 4 golle dikkatleri üstüne çeken oyuncu, Bursa altyapısının son ürünlerinden. Kurtuluş kardeşleri İstanbul'a yollayan Bursa'da geleceğin yıldızlarıysa şimdiden hazır. U-18'de Selcan, U-16'da Muhammet, U-15'te Emre...

İşin aslında Villarreal maçında iyi de futbol oynadılar ama sonuca ulaşamadılar. 11 kişi defans yapmadıkları oyunu gereksiz germedikleri. Sağa sola tekme savurmadıkları için bir futbol sever olarak kendilerine teşekkür ediyorum...

Son haftaların formda 3 ismi, Kewell, Lincoln ve Baros... Bellinzona, Kocaeli ve son olarak Konya karşısında gösterdikleri iyi performansla takımın bütün gol yükünü omuzlarına almış durumdalar. Sezona şok Bükreş hezimetiyle giren aslanda hem takım hemde yabancılar kendilerine gelmiş gibi gözüküyorlar.

2008

‘‘Alaattin Çakıcı: Sinan Sinan, ufak bir şey istiyoruz onu da halledemiyorsun. Oğlum, şampiyonlukta hiç mi payımız yok? O kadar olay oldu. Bir Allah’ın kulu açıp ağzını size bir şey söyleyebildi mi? Kızdırıyorsunuz beni.’

Sinan Engin: ‘Şey abi, tamam tamam... Abi, öyle değil başka bir şey oldu. Biliyorsun. Telafi ederiz abi. Kızma.’’

Ekonomisiyle rakiplerinden açık ara ilerde olan Fenerbahçe'de saha içinde işler hiçte istenildiği gibi degil. Sezona T.Direktör Aragones'le iddaalı giren, La liga gol kralını transfer eden, Milli takımın beyni ! Emre'yi alan sarı lacivertlilerde kötü gidişin önüne bir türlü geçilemiyor. Sezon öncesi bir haber ilgimi çekmişti. '' Carlos Cascallana (Kondisyoner): Fenerbahçe La Liga’da rahatça oynayabilecek bir takım '' bu haberden 2 ay geçmedi, bu arkadaşa aynı soruyu sorsak acaba bu seferki cevabı ne olur? merak konusu. İşin özü.. Fenerbahçe 2. yarılarda dökülüyor, Argones ve ekibide buna seyirci kalıyor. Oyuncu tercihleri ve sistem tartışılsada kondisyonu olmayan bir takımın tartışılacak pek bişeyinin olduğunu sanmıyorum. Futbol oynamak sistem'den, oyuncu seçiminden çok mücadele ve dinamzimle olacak iş. Yetkilileri uyandıralım bizden uyarması.

Maçı seyretmedim. Ama Fenerbahçe için çalan tehlike çanlarını duymak için maçı seyretmek gerekmiyor. Rıdvan'ın sinirine, lekeli kazağına, konuşurken ağzından uçuşanlara bakınca anlıyor insan. Aslında bunlar sürpriz değil. Fener'in gidişatı sezon başından belliydi. Teşhisimizi koymuştuk. Halen de arkasındayız.

Sivasspor - Fenerbahçe maçından sonra Mecnun Odyakmaz kendinden ve takımından son derece emin, yaptıkları işin farkında olan aklı başında bir spor adamı profili çizdi. Hükmen kazandıkları Trabzonspor maçından sonra da son derece kıvrak manevralar yaparak maç sonu açıklamalarıyla tahkimin kararına direkt etki etmişti. İşi biliyor. Klasik söylemlerle galibiyeti gölgelemeden, evelemeden, gevelemeden konuştu. Ve Sivasspor'un geçen sezonki en büyük eksikliğini de tespit edip çözmeye and içmiş bir havası vardı. Zira oynadıkları karşılaşmada yendikleri kulüpten bahsederken "Ekonomisi Büyük" sıfatını kullandı. Genelde "ekonomisi küçük" takımlarımızın başkanları bu tip galibiyetlerden sonra takımları ne kadar hakederek kazansa da hep bir şansa galip gelmiş, hep bir Allah lütfuyla kazanmış gibi sevinir, ona göre konuşurlar. Kendi payelerini kendileri biçerler bir nevi. Kırın şu zincirlerinizi artık efendiler. Farkedin dünya ve ülke futbolunda değişen dinamikleri. Hiç kimse, sizden izinsiz size kendinizi küçük ve basit hissettiremez.

Maradona'nın Mexico 86 çıkartmalarındaki Bonus kafalı resmi, Alan McInally isimli futbolcunun adını duyunca babamın yaptığı espriler, ve Le Tissier. Bu üç isim 80'li yılların sonu ve 90lı yılların başlarında zihnime kazınmış isimlerdi. Futbolculuklarını kulaktan dolma bilirdik. Mahallenin çok bilen ağabeyleri ne anlatırsa oydu. O ağabeyler Bruce Lee'nin kurşun geçirmez olduğunu söylerdi. Google yoktu ve biz inanırdık. Ninjalar uçabiliyor derlerdi. İnanırdık. Arada doğru da söylüyorlarmış.Maradona herkesi çalımlayıp gol atar derlerdi. Buna inanması bir başka tatlı oluyordu tabii. Le Tissier'in bir numarasını anlattıklarını hatırlamıyorum ama bu ismi nereden duymuşsam telaffuzundan büyük zevk alıyordum. "Lö Tisiye" Bir de Matthew olan önadını Matt diye kısaltıp "Met Lö Tisiye" diye okuyunca kendimi wembley'de maç anlatıyor sanırdım.

Sonraları TRT3'ün aracılığında kendisiyle yüzyüze tanışmamız gerçekleşti. Hep "inşallah iyi bir oyuncudur" diye hayal ederdim. Her futbolseverin başına gelmiştir, özellikle yeni nesil CM fanatiklerinin, Oyunda favori oyuncularının reel hayattaki performanslarını, oyun stilini merak ederler. Hayallerimin gerçek olduğunu söyleyebilirim. Aslında bana hiç bir faydası yoktu bu adamın iyi bir futbolcu olup olmamasının... Ama ismi Le Tissier olan bir adam iyi bir futbolcu olmalıydı.(Hele ki lakabı Le God ise!)

Le Tissier 14 ekim 1968'de, Manş denizinde, Fransa'ya yakın bir ada olan Guernsey'de doğuyor. İsmi de bu yüzden İngilizden çok Fransız ismini andırıyor. Futbola da bu ada'nın takımı Vale Recreation kulübünde başlıyor. Takımıyla çıktıkları bir turda Southampton'un dikkatini çekiyor ve 1985 yılında da Southampton'un genç takımına katılıyor. ve 1986 ekiminde de futbolu bırakana kadar ayrılmayacağı Southampton'la ilk profesyonel sözleşmesini imzalıyor.

Düzenli olarak forma giymeye başladığı 1990 sezonundan itibaren ne denli bir oyuncu olduğunu kanıtlayan Le Tissier, Leicester'a karşı kariyerinin ilk Hat Trick'ini yapar. Ve genç yaşına rağmen kulübün penaltıcısı olur.Kullandığı süper frikiklerle de adını duyurmaya başlar. 20 gol kaydeder o sezon.Yılın En iyi Southampton oyuncusu seçilir. Ve tabii Ligin en iyi genç oyuncusu... Ödülünü bir başka Southampton Efsanesi Terry Paine'nin elinden alır.Kulüp de o sezon ligi 7. Sırada bitirir.

Saints taraftarları onun tekniğine, attığı gollere hayrandır. Ama Le Tissier'i efsane yapan bir diğer unsur da futbolun modern yıllarında eşi benzeri olmayan forma aşkı ve takımına olan bağlılığı. Kariyeri boyunca bir çok defa büyük kulüplerden transfer teklifleri almasına rağmen o hep Southampton'u seçmiştir. Trajik bir Helikopter kazasında hayatını Kaybeden eski Chelsea başkanı Matthew Harding onu Stanford Bridge'e getirmek için rekor bir teklif sunar. Ancak Le Tissier kulübünde kalmayı tercih eder. A.C. Milan da kendisini transfer etmek istemiştir. Ama cevap yine aynıdır.

100. Premier League golünü 1 Nisan 2000'de Sunderland ağlarına göndererek Premire League'de 100 golü geçen ilk ve tek Orta Saha oyuncusu olur. Tüm başarılarına ve yeteneklerine rağmen İngiltere millî takımının formasını yalnızca 8 kez giyer. Paul Gascoigne, bu konuda Le Tissier'e haksızlık yapıldığını düşündüğünü söyler. Ancak durum değişmez. (Chelsea hocası iken reddettiği Glen Hoddle kendisini Millî takıma almayan ve bu nedenle eleştirilen isimlerin başındadır.)

Baldırındaki ve dizindeki kronik sakatlıklar yüzünden yavaş yavaş formunu kaybeder. Yavaş yavaş artık bir efsanenin daha sonu gelmektedir. Son sürprizini Arsenal'e yapar ve The Dell Stadında oynanan 3-2 biten maçta maçı Saints'e getiren muhteşem bir voleye imza atar. 2002 martında jübilesini açıklar. Ve İngiliz futbol tarihinin en görkemli jübile karşılaşmalarından biri kendisi için düzenlenir. 32.000 Southampton taraftarı LeGod dedikleri bu bayrak adamı uğurlamak için oradadır. Southampton, İngiltere All-Star takımıyla karşılaşır. Alan Shearer, Kevin Keegan, Peter Beardsley, Chris Waddle, Paul Gascoigne, Ian Wright gibi isimler Le Tissier'i yalnız bırakmazlar.İlk yarı İngiltere All-Star forması giyen Matt, İkinci yarı Saints formasını son kez giyer. Maç bittikten sonra Stadyumdaki büyük ekranda Le Tissier'in muhteşem golleri, Frank Sinatra'nın My Way şarkısı eşliğinde sunulur.
Bir orta saha oyuncusu olmasına rağmen Southampton formasıyla çıktığı 443 lig maçında 162 gole imza atan Le Tissier, muhteşem bir tekniğe sahipti. İzlediğim maçlarda attığı  golleri hâlen hayranlıkla anarım. O dönem premier ligdeki kale ağları  gol çizgisine daha yakındı ve kalelerin doksan denilen noktalarında uç noktası kale arkalarına bakan bir üçgen demir yer alıyordu. Attığı kimi goller bu sebeple aynı zamanda "Basket" de sayılabilirdi. Uzak köşelere gönderdiği muhteşem füzeleri, enfes aşırtma golleri, topa olan hakimiyeti ve pas yeteneğiyle Hem ingiliz futbolunun, hem de futbolseverlerin unutulmazları arasında yer alan bu Çirkin Kral'ı saygıyla selamlıyor ve youtube'a girebilenlerinizi unutulmaz golleriyle başbaşa bırakıyorum.

İngilterede 4 büyük takımın Şampiyonluklarına etki eden maçlar nispeten küçük maçlar mı, yoksa kendi aralarında oynadıkları maçlar mı? Sorusuna bir cevap aramış ingiliz medyası.

Özkan Sümer başkanlığındaki Trabzonspor, Türkiye'de bir ilk olarak stadındaki tel örgüleri kaldırma kararı aldığında ilk tepki Kâzım Kanat'tan gelmişti. "Telleri kaldırmasınlar, Elektrik versinler". Aynı şeyleri İnönü stadyumunda bir lise öğrencisinin canı alınırken söylememişti. O gün bu gündür kendisinden zerre hazzetmezdim. Trabzonspor taraftarları da aynı düşünüyor olacak ki habere eksi puanlar vermişler resmi sitede.

Neyse ki onun söylediğini yapmayıp stadımıza elektrik vermediler. Ben de arkasından bir hayır dua okuyorum şimdi. Beşiktaş câmiasının başı sağolsun.Mekânın cennet olsun Kâzım Kanat...

Jolokia yorum olarak eklemiş. Oradan cevap vermiştim. Yorumlarda kalmasın, post olsun zira Yattara'nın satışı onaylanmak üzereymiş.

"Yattara'nın sözleşmesi devam ediyor. Biraz profesyonellikten nasibini alm..." Bıktım bu zırvalardan. Profesyonellikten nasibini almamışsa bile kaptanından biraz nasip almıştır. Zam da zam diye tutturup bir döneme damga vurmuştu. Trabzonluyuz sapına kadar, Altyapıdan yetiştik biz, ölürüz uğruna, kanımız bordo mavi... Ama zam! Trabzonspor gibi bir takımın kaptanı böyle davranmışsa, bırakın Yattara da hakkını arasın.Ben Yattara'nın yerinde olsam ben de gitmek isterim. Bu takımda Hüseyin Çimşir gibi bir insan 2.6 milyon alıyorken Yattara gibi takımın yarısından fazlası bir adam 1 milyon € ya oynuyor. İşte gördük Yattara'sız Trabzonspor'u. Hücum organizasyonları sıfır. Yaratıcılık hak getire...Eğer oyuncular arasında bu kadar dengesiz ayrımlar yaparsanız, sırf trabzonlu diye bir adama haketmediği halde dünyanın parasını verip, Türkiye liglerinin bana göre en iyi oyuncusuna onun aldığı paranın yarısına oynamasını beklerseniz yanılırsınız. Profesyonellikse profesyonellik. 2 Milyon € vermişler Yattara'ya yıllık. 15 M € bonservis. Reddettik, ne olacak? Yattara'dan ne kadar verim alınabilecek?

Trabzonspor yönetimin yapacağı iki şey var. Birincisi Yattara'ya bu kulübün tavan ücretini vermek. Eğer bunu yapmıyorsa Yattara'yı mutlu edemezler. Ben olsam ben de mutlu olmam, sen olsan sen de olmazsın. Takımı sırtında taşıyorsun, taraftar seni görmeye geliyor o stada. Her spor programı senden bahsediyor, tüm türkiye hayranlıkla seni izliyor, sen 1 milyon € alıyorsun, Hüseyin gibi trabzonlulardan başka kimsenin beğenmediği, verimsiz ve son derece sıradan bir oyuncu 2.6 milyon ytl.

Bunu yapmıyor ücretini yükseltmiyorlarsa satmaları her iki taraf için de daha hayırlı olacaktır. Hüseyin'in ücretine zam yaparlar böylece!

Ekleme: Al Sadd bir diğer gineli Pascal Feindouno'yu da kadrosuna katmış. (Gerçi Fendondu diye yazmışlar tereddüde düştüm.) Acaba bu "Yattara! Senden vazgeçtik" anlamına mı geliyor, yoksa "Kankan da burda bir sen yoksun" anlamına mı? Çözemedim.

Şu makaleyi okurken aklıma geldi. Genç futbolculara yeterince şans veriliyor mu? Ya da genç futbolcular kendilerine ne kadar şans yaratıyor? Arda o şansı buldu, ya da yarattı. Bugün bir süperstar olmamışsa bir yerlerde hata var demektir.

Böyle bir istatistik çıkarmak nicedir aklımdaydı. Sezon sonunu beklemek istemedim. Çünkü sezonun son maçları Süper Lig'de dostlar alışverişte görsün tadında oynanıyor. Forma giyemeyen isimler deneniyor falan. Liglerin henüz başında, hangi ülkede ne kadar güveniliyor genç oyunculara? Şimdilik gol sayısı üzerinden bir kaç karşılaştırma. Liglerin ortalarına doğru araştırma genişleyecek. Bakalım neler çıkacak, ilginç olacağını ümit ediyorum.

Bugün Muratla konuşuyorduk. Eğer TSL'de bir takımda yetkisi olsa, yapacağı yabancı oyuncu transferlerini Fransa'dan yaparım dedi. Çünkü oradan gelip başarısız olan isim çok az. Nouma, Ribery, Cisse, Tehoue, Afanou, Jabi(İyi oyuncudur, bakmayın Trabzon'un harcadığına)... Hiç de haksız sayılmaz. Üst düzey ligler arasında gençlere en çok forma şansı veren kulüpler Fransa liginde... Yakında aldıkları süreler ve diğer istatistikleri de ekleyeceğim.Şimdilik sadece gol sayılarına bile bakınca bunu görmek mümkün...

Ligue 1 6. haftaya kadar atılan 130 golün 27 sini 87 ve üstü doğumlu 13 farklı oyuncu kaydetmiş. (%20)

Benzema: 5 gol
Loic Remy: 4 gol
Frederic Nimani: 3 gol
Mevlüt Erdinç: 3 gol
Modibo Maiga: 3 gol
Elliot Grandin: 2 gol
Roland Lamah: 1 gol
Gervinho: 1 gol
Mahamane Traore: 1 gol
Eden Hazard: 1 gol
Blaise Matuidi: 1 gol
Kevin Gameiro: 1 gol
Sloan Privat: 1 gol

İspanya: 3. hafta itibariyle atılan 73 golün 11'ini 87 ve üstü doğumlu 5 farklı oyuncu kaydetmiş.(%15) İlginçtir, dördü arjantinli bu oyuncuların. Henüz üçüncü hafta, ama bizim ligimizdeki gibi sık oyuncu sirkülasyonu yaşanmayan bir ülke İspanya ve İspanyollar daha çok "olmuş" oyuncuları tercih ediyor. Gerçi bu sezon Pep'in Barça'sından sürpriz gençler bekliyorum. Gençlere şans verecektir. Artık bu şansı değerlendiremezlerse de ayıp olur.

Messi: 3 gol
Mata: 2 gol
Agüero: 2 gol
Higuain: 1 gol
Piatti: 1 gol

İngiltere; Atılan 139 golün 9'unu 87 ve üstü doğumlu 8 farklı oyuncu kaydetmiş.(%0.6) Başı Arsenal çekiyor. Wenger ve Arsenal hepimizin mâlumu. Ama bu sezon Manchester City gençleri de ekstra işler yapacak gibi. Oldukça sağlam bir altyapı jenerasyonu yakalayan City onca transfere rağmen gençlere verdiği önemin faydasını bugün olmazsa yarın mutlaka alır. Micah Richards, Ched Evans ve Sturridge gibi isimler Hughes'in rotasyonunda şimdiden yer bulmaya başladı.

Denilson: 2 gol
Bendtner: 1 gol
Victor Anichebe: 1 gol
Ched Evans: 1 gol
Jo: 1 gol
Samir Nasri: 1 gol
Mark Noble: 1 gol
Daniel Sturridge: 1 gol

Türkiye Ligi: 4. hafta itibariyle atılan atılan 86 golün 5'ini 87 ve üstü doğumlu 3 farklı oyuncu kaydetti. (%4.3) Hücum yollarında gençlerin önü tıkalı ve ligimizin karnesi zayıf.

Teknik adamlarımızda ve yönetimlerimizde anında verim alma mantığı olduğunu düşünüyorum. Genç bir futbolcu fırsat bulmuşsa illa bir şeyler yapmak zorundaymış gibi bir anlayış mevcut. Orta sahada oynuyorsa asist yapacak, defansta oynuyorsa hatasız oynayıp rakibin forvetini durduracak, Kaledeyse 5 tane şut çıkarak, falan. Gençlerin birer robot değil insan olduğunu, düğmeye basınca değil, fırsat bulup oynadıkça kendilerini gösterdiklerini unutmamak lâzım.

Mustafa Pektemek: 2 gol
Sercan Yıldırım: 2 gol.
Eren Güngör: 1 gol.

Derinlemesine devam edeceğiz. Aydınlık günlere...

Futbolu seven herkesin ortak duygusudur tribüncülük, karda,yağmurda, deplasmanda. Bu güne gelindiğinde bunun koca bir palavradan ibaret olduğunu anlıyoruz ne yazık ki. Ligin 4. haftası geride kalmış olmasına rağmen, oynanan futbol, hakemler, goller değil konuşulan. Boş tribünler gümdemin ilk maddesi. Çocukluğumuzda okul harclıklarını biriktirir bilet sırasına koşardık, manitayı eker stadyuma dolardık. Şimdilerde futbolun sıcaklığını hisseden tek şey üstüne oturulmayı bekleyen koltuklardan ibaret.

Fatih Terim'in 2. döneminden beri yabancı çöplüğüne dönen Galatasaray'da doğru transfer politakası meyvelerini vermeye başladı. Geçen sezonun sonunda tamamen Türk oyunculardan kurulu bir kadroyla mücadele eden Galatasaray'da yeni sezonla beraber yabancı oyuncuların resitaline sahne oluyor. Bellinzona maçınının ardından, Körfez'de de golleri sıralayan yabancılar bu geleneğede son verecek gibi.

Beşiktaş'ın gol dakikalarına, Antep'in kart dakikalarına bakın.Sonra da Beşiktaş'ın kart dakikalarına. Buna "adil görüneyim" kaygısı diyoruz...