Süper Lig'in dördüncü haftası da oynandı. Eskişehirspor, içerde oynadığı cesur futbolun karşılığını alarak ilk 4 hafta sonunda öne çıkan takım, Galatasaray ve Fenerbahçe haricinde... Beşiktaş, Trabzonspor ve Sivasspor lige kötü başlayan takımlar. Ligde 4. hafta itibariyle atılan gol sayısı 104. Atılan gollerin neredeyse %50'si forvet oyuncularından geldi. Geçen sezon 4. hafta itibariyle ligde atılan gol sayısı 88'de kalmıştı. 16 gollük bir artış söz konusu. 2007-2008 sezonu sonunda süper lige yükselen Kocaelispor, Antalyaspor ve Eskişehirspor geçen sezon ilk dört hafta itibariyle ligde toplam 9 gol atmışlardı. Bu sezon ligin yenileriyse 12 gollük bir katkı yaptılar bu tabloya. Diyarbakırspor lige yeni çıkan ekipler arasında en golcü olanı ve aynı zamanda 4. sırada. Forvetleri şimdiye kadar da boş geçmedi. Geçen sezon ilk 4 haftada 5 gol atan Fenerbahçe, bu sezon bu sayıyı ikiye katladı. Güiza'nın bu artıştaki payı büyük. Formunu bulan okçu hedefi buldu nihayet... Yine geçen sezon ilk 4 haftada 9 gol atan Galatasaray bir maçı eksiğiyle geçti bu sayıyı: 11 gol... Galatasaray'ın transferde hedefi vurduğunun bir başka göstergesi de bu. Yeni bir TD, yeni oyunculara rağmen makine gibi işleyen bir takım. Bahanelere sığınmanın en kolay olduğu bu haftaları üçer dörder geçiyorlar. Beşiktaş'sa geçen sezon 8 gol atmıştı 4 haftalık periyotta. Şampiyon takıma yapılan takviyelerle birlikte siyah beyazlıların yalnızca üç golü var. Forvet hattındaki "kalabalığa" rağmen. Anlaşılan Nihat beklenen etkiyi yapmaktan fersah fersah uzakta kaldı. Galatasaray'ın kullanmadığı bu bahaneyi Beşiktaş sıkça kullanacak gibi. Sezon başında gönderilmesi gündeme gelen Bobo, geçen sezon 3 gol kaydetmişti aynı süre zarfında...

Ligde bu sezon forveti gol atamayan tek takım var. Doğru tahmin: Trabzonspor... Geçen sezon ilk 4 hafta itibariyle Trabzonspor'un attığı 5 golün ikisi Gökhan Ünal'dan gelmişti. Bu sezon oynadıkları 6 resmî karşılaşmada rakip fileleri dışarıya giden şutlarının rüzgârları haricinde havalandırmayı başaramadılar. 18 takımlı ligde atılan 104 golün hiç birinde Trabzonspor forvetinin imzası yok. Ve takımın yönetimi hâlen bir takviye düşünmüyor bu bölgeye. Takımın mevcut oyun düzeninde çok önemli bir rol oynayan bu noktaya yapılacak bir transfer çok şeyi değiştirebilir. Kayserispor geçen sezon bal yapmayan arı gibiydi. Yaptıkları transferler yaralara merhem olamayınca Makukula'yı getirdiler. Top saklayabilen, hava toplarında etkili ve güçlü bir forvetin yanındaki oyuncuları da nasıl oynatmaya başladığına yakından şahit oluyoruz. Fakat nedense aynı hamle bir türlü Trabzonspor yönetiminden gelmiyor. 4 gol atan orta sahaya daha fazla destek verebilecek, ileride topu tutabilecek bir forvetin takıma katacağı güç tartışılmaz.

Hani bir eleştiri var, uçurum artıyor, uçurum diye... Aslında FB vs GS'nin bu transferleri ligin kalitesine olumlu etki yapıyor bence. Ligin tanınırlığını artıran bu isimler, yetenekli yabancıları ülkemize gelmek konusunda otomatikmen teşvik ediyor. Bir yabancı futbolcuyu ikna etmek için gereken şartlardan biri de liginizde oynayan futbolcuların uluslararası tanıırlığı... Mesela bugün Beşiktaş'a oldukça yüksek bir bonservis bedeliyle transfer olan Tabata'nın Antep'i tercih etmesinde Alex'in rolü büyük. Ya da Tazemeta'nın Diyarbakırspor'u seçmesinde Song'un etkisi... Sivasspor bu pastadan payına düşeni alamadı; buna gerekçe olarak şehrin sosyo-jeolojik durumu gösterilebilir.

Fatih Tekke yine golünü attı. Son 5 maçta 5. golü bu. Trabzonspor'a alınmayışı kendisine yeni bir motivasyon kaynağı oldu. Ritmini bulan Tekke, Rusya'ya gittiğinden beri en parlak performansını sergiliyor. Bu arada Kezman Zenit'e gidiyormuş. Eğer bonservisi hâlâ Fenerdeyse bu transferden çok söylentiler çıkacaktır.

Gelelim Trabzonspor'un golcülerine. Trabzonda bazı firmalar 5 maçtır gol atamayan Gökhan- Umut ikilisini teşvik etmek için yeni kampanyalar yaptı. Sürmene'deki çay firması Sürçaysan ve Vakfıkebir'deki Kebir Süt, bu ikiliden suskunluğunu bozacak kişiye bir yıllık çay ve tereyağı vereceklerini açıklamış. Bir bal firmasının da bu kampanyaya katılması gerekiyor zira bu adamların gol atması için bolca bala ihtiyaçları var. Aksi takdirde Mandırayı emirlerine versek bir işe yarayacağa benzemiyor.

Ancelotti önderliğindeki Chelsea, ligin ilk haftasında ManU'yu devirerek büyük bir sürprizle lige merhaba diyen Burnley'i 3-0'la geçti. Fotoğraf Cole'ün gol sevincinden. Berber koltuğundan kaldırılıp maça getirilmiş gibi bir hâli var Cole'ün. Aynı maçta takımının ikinci golüne imza atan Ballack da yaz tatilinin bir kısmını Türkiye'de geçirmiş sanki...

Bildiğim kadarıyla bonservisinin tamamı Gaziantepspor'da değildi. Bu konuda daha geniş bilgisi olanlar vardır muhakkak. Türkiye sınırları içinde alabilecekleri en iyi oyuncuyu aldılar bence. Para çok, fakat bunu da Beşiktaş'lı arkadaşlar düşünsün. Hayırlı olsun diyelim. Burun kıvıranlara da bir hatırlatma: Geçen sezon Yusuf Şimşek alınırken de benzer eleştiriler olmuştu(Hatta kendisinin Trabzonspor'a gelmesine karşıydım) ama Yusuf tüm o öngörüleri boşa çıkartıp takımı şampiyonluğa taşımıştı. Tabata da benzer bir katkı yapabilir. Antep'te çok pas hatasıyla oynadığı için eleştiriliyor fakat oynadığı takımın en önemli oyuncusu olduğunu, tüm baskıyı onun yediğini ve rakibin önlem alınacak futbolcular sırasında bir numara olduğunu unutmamak gerekiyor. Beşiktaş'ta kendisini rahatlatacak oyuncularla oynayacak. Bu da oyununa zenginlik katacaktır. Keşke Delgado'nun sözleşmesi uzatılmadan önce düşünülseydi diye hayıflanabilir Beşiktaş taraftarları, haklılar.


Üstad Sensei Kazumi Tabata. Shotokan Karate'nin efsane ismi. Kendisi Mustafa Denizli'nin aradığı özelliklere fazlasıyla sahip. Fakat 8. derece dan sahibi olması bu transferin gerçekleşmesini engellemiş olabilir zira Denizli 10. dan ve üzeri birini arıyordu.

Bugün Avusturya Ikinci Ligi´nde oynanan karsilasmada FC Dornbirn sahasinda TSV Hartberg ile 1-1 berabere kalirken, Dornbirn´in beraberlik golü 85´inci dakikada 1990 dogumlu Türk stoper Rifat Sen´den geldi.

Kadroda sürpriz isim yok diyebiliriz. Gösterdiği iyi performansla adından söz ettiren Mustafa Sarp kadroda kendine yer buldu. Fifa'nın yeni kararıyla Önder Turacı'nın da Milli takım yolu açılmış oldu. Puan kaybının telafisinin olmayacağı maçlara çıkacağız. Bosna'yı yenersek Dünya Kupası yolumuzun açılacağını düşünüyorum. Yine gidemessek bu yaz işkence gibi geçer o yüzden bu ihtimali düşünmek bile istemiyorum. İşte Milli takımımızın aday kadrosu:

Dedikodular üzerinden yazı yazmak, eleştiri yapmak doğru değil biliyorum ama bu yazı tarihe bir not olarak kalsın istediğimden biraz acelecilik yapıyorum... Caner Erkin Türk futbolunun yaş grubunda en değerli isimlerinden biri kuşkusuz. Milli takım havuzunda da bulunan genç futbolcu Rusya'ya gittiği ilk günden beri de aradığını bulamadı. Ya da tam aksine bu transferde aradığını bulamayan taraf CSKA Moskova oldu. Son dönemde de tavırları yüzünden Zico tarafından kadro dışı bırakıldığı ve takımda düşünülmediğini biliyoruz. Bu özellikleriyle transfer döneminin son günlerini yaşarken Sercan Yıldırım'dan sonra en sık duyduğumuz isim onunki oldu. Peşinde Galatasaray'ın olduğu uzun süredir yazılıp çiziliyordu, şimdiki aday Trabzonspor tabi bir de Krylya Sovietov var...

Caner'in aslolarak bir hücum oyuncusu olduğunu söyleyerek değerlendirmeye başlamakta fayda var. Hücum oyuncusu olarak derken bir forvet oyuncusu değil ama ofansif bir orta alan oyuncusuydu! Caner. Sol açık olarak tanırım ben onu hep, her nekadar önce Manisa'da sonra da Fatih Terim'in ısrarcı tavrıyla bir sol beke dönüştürülmek istense de. Sol bek oldu mu peki bu dönemde derseniz ben hala onun sol bek olarak Sol açıkta vereceği katkının yarısını bile verebileceğine inanmıyorum. Ancak özellikle hücumcu bekleri seven hocalar için de sol açık , hatta ve hatta ortasahanın göbeğinde de oynayabilmesi itibariyle çok güzel bir seçim olacaktır. Bu açıdan Hakan Balta gibi defansif bir bekin keyfini süren ancak yeni sistemiyle bir de alternatif hücumcu beke ihtiyac duyan Galatasaray için şahane bir tercih olacaktır bence. Ki onların bu transferde kat kat önde olduğunu düşünmekteyim an itibariyle. Ama bu 3 takımında Caner'i kiralık olarak istedikleri CSKA'nın da onu bonservisiyle vermek istediği konuşuluyor bu günlerde. Moskova ekibinin onun için Manisa'ya tam 4 milyon euro ödediği ve mali olarak çok rahat bir durumda oldukları da düşünülünce bonservisinin de 2-3 milyon eurodan aşağı olmayacağını düşünüyorum kendi adıma. Bu bonservis bedeli de devreye girerse biz(trabzonspor) devre dışı kalacağımızdan Galatasaray'ın yine transfere en yakın takım olduğunu düşünüyorum...

Gelelim Trabzonspor ve Caner Erkin dedikodularına ki bu benim için esas olandır. Caner Erkin dediğim gibi benim için öncelikle bir sol açık ve ofansif orta saha oyuncusudur. Yani Gabriç transferi öncesinde yapılacak bir Caner Erkin hamlesi bu bünyede büyük coşkulara sebep olabilirdi ama şimdi işler değişti. Trabzonpor'da artık o sol açık mevkiine aday Broos onları sol açık olarak kabul etmese de tam 3 isim var, Engin,Alan ve Gabric. Dolayısıyla şuan gerçekleşecek bir Caner transferi onun sol bek olarak transfer edildiği anlamına gelir, küçük bir ihtimali de Selçuk'un oynadığı forveti destekleyen orta saha oyuncusu rolü için bırakıyorum ama çok zor olduğunun farkındayım. Sol bek olarak transfer edilmesi demekse Cale ve Ferhat ikilisinden birine yol verilmesi anlamına geliyor. Zaten yedek sol bek olan ve yeni transfer edilen Ferhat değil tabiki bu isim. Cale'nin gönderilmesi ve bir yabancı kontenjanının boşaltılması demek olacak bu transfer. Cale'nin gönderilmesi transfer sezonunun başında da gündeme gelmişti hatırlarsanız. Schalke, Hoffenheim gibi takımlar ilgileniyordu kendisiyle. O gün satılsa ve yerine Caner transfer edilse yine bir eleştiri de bulunmazdım sanırım. Ama o günlerde piyasası tavana yaklaşmış , bugünlerdeyse sezona kötü başlamasının da etkisiyle epey gözden düşmüş bir oyuncu Cale. Yani Haziran ayında onun satışından elde edilecek gelirden çok daha azını alabilir Trabzonspor. Ki yaklaşık 40 maçtır onunla oynayan defansın da onsuzluğa alışması için yeterli zamanı yok artık. Ayrıca önce onu satmak, bu sürede Caner transferini bitirmek ve yine bütün bu işlerin bitmesinden sonra gelecek para ve açılacak kontenjan boşluğuyla bir forvet transferi yapmak için elimizde sadece 3 gün var...

Yani bazı şeylerin geç akıl edildiği Trabzon'da işler yine aynı yürüyor görüleceği üzere. Lazların aklı 12'den sonra çalışır sözünün gerçekliği üzerinde düşünmeye itiyor beni bu olaylar. 3 aylık dönemde akıl edilemeyen şeylerin transfer döneminin son 3 gününde akla gelmesi ilginç teorilerde kurdurabilir insanoğluna ama transfer döneminin bitmesini bekliyorum teoriler için. Tabi bütün bu yazılar basına düşen haberlerin üzerine. Bir de asbaşkanımız olacak insanın transfer yok deyişi var ki o daha büyük üzüntü veriyor bana. Üzüntü az kaldı ızdırap yapalım şunu hatta. Forveti olmayan ,sağ beki olmayan bir takımın 4.5 milyonluk Alan'ı ya da 2.5 milyonluk Gabriç'i kenarda oturtması ne kadar korkutucuysa 3 aydır akıl edilemeyen transfer hamleleri de o kadar korkutucudur. Yönetim mi? Son 6 aydır doğru yönettikleri ne var ki zaten? Beşiktaş maçı sonrası şampiyonluğun en büyük favorisi haline gelmiş takımın son halidir bu. Yazıklar olsun...

Tanjue

-Baba, habu kumandayi nere koyayım?

Alex bu cümleyi kurabilir mi sizce? Ya da Nobre? Çocukları? Aurelio? Vb? Sanmıyorum. Daum bile kuramaz. Ama onların bu tip cümleler kurmasına ihtiyaç bırakmayacak kadar yakın ilişkiler kurmuş bazı tanıdıkları mevcuttur. Yakın bir geçmişte Türk futbolu yabancı oyuncuların Türk statüsünde oynaması amacıyla yapılan değişikliklere yakından tanık oldu. Kimi oyuncular daha iki yıllarını doldurmadan Türk statüsüne geçtiler kimileri ise şu anda altıncı sezonunu oynamalarına rağmen bu statüye bir türlü geçirilmediler. Bu oyuncuların idmanlarda Ahmet naber, Mehmet sen çok iyi vuruyor dedikleri muhakkak duyulmuştur fakat kameralar karşısında bu Ülkenin ana dilini kullandıklarına şahit olunmadı.

Yattara başka... Yukarıda verdiğim örnek de onun çocuklarının kendisine sesleniş biçimlerinden yalnızca biri... 19.06.2003 tarihinden itibaren Trabzonspor’un futbolcusu konumunda olmasına rağmen halen daha Türk vatandaşlığını elde edemedi kendisi. Çocukları Türk okuluna gidiyor, bizim gibi yaşıyor, bizim gibi eğleniyor. Ama her yönüyle hakettiği halde bir türlü Türk Vatandaşı olabilmiş değil. Çeşitli bürokratik engellemelerle Yattara’ya bu manada haksızlık yapılmaktadır. Türkçe bir kelime konuşamayan futbolcular Türk statüsünde oynarken en az bizler kadar Türkçe konuşan Yattara hala yabancı statüsünde futbol hayatını ülkemizde sürdürmektedir. Bürokratik engellemeler olduğunu yazımın giriş bölümünde belirtmiştim. Bu bürokratik engellemelerin kanuna filan dayanmadığını bu yazıda açıklamaya çalışacağım.

2006 yılında TFF bu konuda bir karar almıştı. "Yönetim kurulu, bu kapsamdaki oyuncuların ilk vatandaşlık başvurularından itibaren 5 yıl geçmesi halinde, Türk sıfatıyla oynayabileceklerini kararlaştırdı" ve “Yabancı uyruklu futbolcuların, A Milli Takım’da oynama uygunluğunu taşıması halinde, Türk vatandaşlığına geçişlerinde süre kısıtlaması aranmaması öngörüldü” şeklinde bir sonuca varmıştı. Buna göre Yattara alınan ilk karara uyacak olursa ancak jübilesini yaptıktan sonra yerli statüsünde oynayabilir. Buraya kadar her şey normalmiş gibi geliyor. Yalnız TFF’nin almış olduğu bu kararların anayasaya uygun olup olmadığına baktığımzdaysa garip birşeyler olduğunu siz de göreceksiniz. Anayasanın 16. maddesine göre; “Temel hak ve hürriyetler, yabancılar için, milletlerarası hukuka uygun olarak kanunla sınırlanabilir.“ ibaresi geçmektedir. Anayasanın 13. maddesine gore “Temel hak ve hürriyetler, özlerine dokunulmaksızın yalnızca Anayasanın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlanabilir. Bu sınırlamalar, Anayasanın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve lâik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz.“ Yine Anayasamızın 11. maddesi ise “Anayasa hükümleri, yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını ve diğer kuruluş ve kişileri bağlayan temel hukuk kurallarıdır.Kanunlar Anayasaya aykırı olamaz.“ şeklindedir. Bu bilgiler ışığında, TFF eğer Türkiye Cumhuriyeti Anayasısın üzerinde değilse, Türk vatandaşlığına geçiş konusunda almış olduğu kararların bir bağlayıcılığı bulunmamaktadır. Temel hak ve hürriyetlerde sınırlamalar yabancılar için sadece kanunla düzenlenebiliyorsa TFF’nin almış olduğu karar kanun hükmü taşıyamayacağı için bir geçerliliği de söz konusu değildir. Bu sebeple Yattara’nın başvurusunun yeniden gözden geçirilmesi gerekmektedir. Anayasanın 10. maddesi “Herkes, dil, ırk, renk, cinsiyet, siyasi düşünce, felsefi inanç, din, mezhep ve benzeri sebeplerle ayırım gözetilmeksizin kanun önünde eşittir.“ şeklindeyken Yattara’ya yapılan bu uygulama bu bakımdan da anayasaya aykırı bir durum teşkil etmektedir.Sonuç olarak Türkiye Cumhuriyeti’nin kanunlarının yapıldığı yer TFF değil T.B.M.M.’dir. Bu sebeple Türk statüsünde oynama konusunda TFF’nin almış olduğu kararların bir geçerliliği bulunmamaktadır.

Kanun No: 5901 Kabul Tarihi: 29/05/2009 Yetkili makam kararı ile Türk vatandaşlığının kazanılması:

MADDE 10- (1) Türk vatandaşlığını kazanmak isteyen bir yabancı, bu Kanunda belirtilen şartları taşıması halinde yetkili makam kararı ile Türk vatandaşlığını kazanabilir. Ancak, aranan şartları taşımak vatandaşlığın kazanılmasında kişiye mutlak bir hak sağlamaz.Başvuru için aranan şartlar

MADDE 11- (1) Türk vatandaşlığını kazanmak isteyen yabancılarda;

a) Kendi millî kanununa, vatansız ise Türk kanunlarına göre ergin ve ayırt etme gücüne sahip olmak,

b) Başvuru tarihinden geriye doğru Türkiye'de kesintisiz beş yıl ikamet etmek, (Trabzonu çoğu Trabzonludan iyi biliyordur)

c) Türkiye'de yerleşmeye karar verdiğini davranışları ile teyit etmek,(Adam her düğünde horon tepip kolbastı oynuyor. Kompela gibi "Bana pezevenk diyor" mu desin daha?!)

ç) Genel sağlık bakımından tehlike teşkil eden bir hastalığı bulunmamak,

d) İyi ahlak sahibi olmak, (İğrenç Çömlekçi Esprilerine maruz kalmaz umarım)

e) Yeteri kadar Türkçe konuşabilmek, (İtirazı olan?)

f) Türkiye'de kendisinin ve bakmakla yükümlü olduğu kimselerin geçimini sağlayacak gelire veya mesleğe sahip olmak, (Gerekirse Hasan Üçüncü'nün bile sülalesine bakar)

g) Millî güvenlik ve kamu düzeni bakımından engel teşkil edecek bir hali bulunmamak, şartları aranır.(2) Bu şartlarda vurgulanan özelliklerin hepsine fazlasıyla haiz Yattara. Yani kendisinin vatandaş olmasında Anayasal olarak hiç bir engel olmamasına rağmen yaşanılan bu süreç nasıl izah edilebilir? Devam ediyoruz: Türk vatandaşlığını kazanmak isteyen yabancılarda, yukarıda sayılan şartlarla birlikte, taşıdıkları devlet vatandaşlığından çıkma şartı da aranabilir. Bu takdirin kullanılmasına ilişkin esasların tespiti Bakanlar Kurulunun yetkisindedir. Yetkili makam kararı ile Türk vatandaşlığının kazanılmasında usul ve esaslar

MADDE 19- (1) Yetkili makam kararı ile Türk vatandaşlığını kazanmak isteyen yabancılardan başvuru için gerekli şartları taşıyanların adına vatandaşlık dosyası düzenlenir ve karar verilmek üzere Bakanlığa gönderilir. Bakanlıkça yapılacak inceleme ve araştırma sonucunda durumu uygun bulunanlar Bakanlık kararı ile Türk vatandaşlığını kazanabilirler, uygun görülmeyenlerin talepleri ise Bakanlıkça reddedilir.Anayasanın ilgili maddeleri derki; Türk vatandaşlığı

MADDE 66. – Türk Devletine vatandaşlık bağı ile bağlı olan herkes Türktür.Türk babanın veya Türk ananın çocuğu Türktür. (Son cümle mülga: 3.10.2001-4709/23 md.)Vatandaşlık, kanunun gösterdiği şartlarla kazanılır ve ancak kanunda belirtilen hallerde kaybedilir.Hiçbir Türk, vatana bağlılıkla bağdaşmayan bir eylemde bulunmadıkça vatandaşlıktan çıkarılamaz.Vatandaşlıktan çıkarma ile ilgili karar ve işlemlere karşı yargı yolu kapatılamaz.Kanun önünde eşitlikMadde 10 – Herkes, dil, ırk, renk, cinsiyet, siyasi düşünce, felsefi inanç, din, mezhep ve benzeri sebeplerle ayırım gözetilmeksizin kanun önünde eşittir. (Ek fıkra: 7/5/2004-5170/1 md.) Kadınlar ve erkekler eşit haklara sahiptir. Devlet, bu eşitliğin yaşama geçmesini sağlamakla yükümlüdür.Hiçbir kişiye, aileye, zümreye veya sınıfa imtiyaz tanınamaz.Devlet organları ve idare makamları bütün işlemlerinde kanun önünde eşitlik ilkesine uygun olarak hareket etmek zorundadırlar. (*)(*) 9/2/2008 tarihli ve 5735 sayılı Kanunun 1 inci maddesiyle bu fıkraya “bütün işlemlerinde” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve her türlü kamu hizmetlerinden yararlanılmasında” ibaresi eklenmiş,bu ibare Anayasa Mahkemesi’nin 5/6/2008 tarihli ve E.: 2008/16, K.: 2008/116 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir.II. Temel hak ve hürriyetlerin sınırlanmasıMADDE 13. – (Değişik: 3.10.2001-4709/2 md.) Temel hak ve hürriyetler, özlerine dokunulmaksızın yalnızca Anayasanın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlanabilir. Bu sınırlamalar, Anayasanın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve lâik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz.V. Yabancıların durumuMADDE 16. – Temel hak ve hürriyetler, yabancılar için, milletlerarası hukuka uygun olarak kanunla sınırlanabilir.Anayasanın bağlayıcılığı ve üstünlüğüMadde 11. – Anayasa hükümleri, yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını ve diğer kuruluş ve kişileri bağlayan temel hukuk kurallarıdır.Kanunlar Anayasaya aykırı olamaz.

Bu bilgiler ışığında Yattara'nın vatandaş olamamasının sebebini düşündüğümüzde karşımıza Ankara'da dayısı olmak deyimi geliyor. Köşke bir taraftar çıkartmadan olmuyor bu işler galiba. Fakat ilginçtir, Nobre'ye kıyak vatandaşlık hakkı tanıyan Ahmet Necdet Sezer'in ismini Yattara telaffuz edebilir, hatta onunla kahvehane muhabbetine bile girebilir. Nobre ise kendisine yalnızca ben ıyı, sen nassın ve rakı-şiş-kebap üçlemesi geyiği döndürebilir o da canı sıkılıncaya kadar. Gerisini "tercümanları" tamamlar. Zaman ne getirir bilinmez fakat şu açık ki Anayasa'da belirtilen haklarından yararlanamayan Yattara ve Trabzonspor mağdur durumdadır.

NOT:Anayasa maddeleri eklenirken www.tbmm.gov.tr kaynak alınmıştır.

Teşekkürler; Engin Uzunoğlu, a1b2

Tuncay'ın Stoke City'e transferinden önce adı sürekli Aston Villa, Köln ve Fenerbahçe ile geçiyordu. Daum'un açıklamaları da kafalarda soru işaretleri oluşturdu fakat Tuncay Stoke City'e transfer oldu. Tuncay'ın Premier Ligde kalmasına oldukça sevindim. Premier Ligin kalitesi malum ve Bundesliga'da Köln formasını giyeceğine Stoke tercihi daha mantıklı görünüyor. Tuncay yeni takımına 5 milyon 700 bin avro karşılığında transfer oldu. Yine aynı ücretle Middlesbrough'dan takım arkadaşı Huth da aynı ücretle Stoke City'e transfer oldu. Bu iki transfer Stoke'un Premier Ligdeki yerini sağlama alabilir. Huth Shawcross'la stoperde iyi bir ikili oluşturabilir. Tuncay'ın nerede oynayacağını çıkacağı ilk maçta göreceğiz. Bu sezon Stoke City'i daha yakından takip edeceğiz.

Delgado'nun sözleşmesinin askıya alındığı haberine şaşırmıştım. Beşiktaş yönetimi Delgado'yu bir yıllık alacağını peşin ödemeyi kabul ederek ikna edebilmiş.Bunca tavizi verdikten sonra kimi alacaklarını merak ederken Tabata haberi yayıldı birden. Transfer resmileşmeden önce İbrahim Kızıl'ın açıklamalarını dinlediğimde satıp satmama konusunda kararsız görünüyordu fakat kısa süre sonra transferin bittiği haberi geldi. Bu bonservis bedeline hayır demek yanlış olurdu zaten bir Anadolu kulübü için. Tabata Süper Lig için uygun bir oyuncu olabilir belki fakat Şampiyonlar Liginde ne yapar soru işareti. Bunca paralar verilip büyük takımlara transfer olmak oyuncu içinde ekstra bir baskı unsuru oluşturur bence.

Sorun olan Tabata'nın ismi değil. Tamam bu transfer tercih meselesidir, yönetim transfer sezonunun son zamanlarına yaklaştığımız şu günlerde kaliteli oyuncu bulmakta zorlanabilir fakat hiçbir neden Tabataya 8 milyon avro gibi inanılmaz yüksek bonservis bedeli verilmesinin üzerini örtemez. İsmail'e verilen 5.5 milyon avroyu da göz önüne alırsak Gaziantepspor için oldukça karlı bir yaz oldu. Tabata etkili bir performans gösteremesse bu transferler daha çok tartışılır bu kesin.

Bhut Jolokia

"Bütün bir sene bu maçı bekledik."

Bu söz Manchester City antrenörü Mansur Bin Zayid'e ait değil. Ama olabilir de. Çünkü adam yanlış ya da doğru mevcut transfer piyasasında alabileceği en iyi oyuncuları almış ve şimdi tadını çıkartmak istiyor. Belki olası bir Premier Lig şampiyonluğunu kaçırdıkları maç sonunda böyle bir açıklama yapması muhtemel. Şimdi değil... Moratti de bir ŞL finali öncesinde böyle bir açıklama yapmadı henüz. Bu açıklama Transfer döneminde kulübünün acil ihtiyaçlarından hiç birine cevap vermeyen, üstelik bunu kendince aforizmalarla haklı göstermeye çalışıp caka satan Trabzonspor Yönetiminin bir numaralı ismi Sadri Şener'e ait. Uefa Avrupa Ligi Play-off birinci karşılaşması sonrasında sarfedildi bu sözler. Acınası bir durum. İçinde bulunulan hâlin vehameti bir tarafa, yapılan açıklamalarla daha da acınası hale geliyor her şey. Transfer dönemindeki fiyaskoların takıma yaptığı negatif etki ve ortaya çıkan tablodan yalnızca açıklama yaparak kendini soyutlamak çabaları... Kör gözün, sağır kulağın gördüğü takımın en büyük eksiklerine bigane kalmak nasıl bir aymazlıktır? Bütün bir sene bu maçı bekledik. Ama nedense bu takıma bir forvet almayı, geçen seneki tüm eksikliğe rağmen akıl edemedik. Hele ki tek forvet oynayacak bir takımın belki de en önemli dişlisi olacak bu mevkiiyi takviye etmeyip takımı yarı çıplak bırakmamız var ki olsun, kızarsak gideriz ha! Kimi çıkaracağız forvet alırsak!

Hazırlık maçlarında zaten kendini gösteriyordu forvet eksiği. Takımın gollerinden üçü hariç tamamını orta saha oyuncuları kaydetmişti. Lig başladı, ilk maçta goller yine orta saha oyuncularından geldi. İkinci maç Giray sahnedeydi, üçüncü maçta Sylva ileri çıkabilse golü atacaktı ama yapması gereken bir görevi daha olduğu için ileriyi pek düşünemedi. Toulouse ile oynanan ilk maçtaki gol de bir defans oyuncusundan geldi. Forvetler mi? Gideriz ha!

Bir sene boyunca bu maçı bekleyenler gidip bu maçlarda oynatamayacakları, ve bana sorarsanız birinci derecede ihtiyaç duyulmayan bir mevkinin oyuncusunu transfer ettiler. Allah Allah, sen bir sene hazırlan, sonra git bu maçta oynatamayacağın bir adama 2.5 milyon € bonservis bedeli vererek transfer et. Bu oğlunun bir yıldır ÖSS'ye hazırlandığını iddia eden bir babanın, sınava 1 hafta kala onu Hırvatistan'a inşaat işçisi olarak göndermesi gibi bir şey. Rezalet de diyebilirsiniz ama ben demiyorum. Sonra giderler ha!

Fransa'daki maç prestij maçı mıydı neydi, öyle bir şeydi işte. Moral bulma maçı da diyebiliriz ama Trabzonspor'un adam gibi bir golcüsü olabilseydi bu maç bile farklı olabilirdi. Maçın özeti Trabzonspor için turun özetiydi bence. Toulouse'nin yedek forveti Xavier Pentecote'nin Trabzonspor savunmasını düşürdüğü haller dün gece çok açıktı. Giray'a karşı kurduğu fiziksel ve zihinsel üstünlük ortadaydı. Topu sürekli ilerde tuttu, tek başına kazandığı faullerle takımını birden ileriye çıkardı. Fizik mücadelelerde iyiydi, topa hakimdi. Dahası Gignac yedekti ve Alayin Casanova "gol yedikten sonra takımının defansa kapanma ve atağa çıkma arasında şaşkınlık yaşadığını görünce takımın toparlanması ve topu ilerde daha fazla tutabilmesi için sakatlığı devam etmesine rağmen onu oyuna aldı. Bu paniğe neden olan golü atan da bir defans/orta saha oyuncusu Ceyhun'du. Trabzonspor forvetlerinin ataklarıysa 3-5 bilemediniz 10 saniyelik seanslar halinde. Golcülerin topu ilerde tutabilmesini geçtim, kontrol edip topa vurmaları için 2 saniyelik bir zaman dilimleri varmış gibi hareket etmeleri de izleyenlerin sinir katsayısını artırdı. Girilen pozisyonlar değerlendirilemedi. Çok daha fazla pozisyona girebilirdi Trabzonspor, fakat o yetenekte bir forvet hattı olmadığı için...

İşte böyle... Trabzonspor'dan herkes birşeyler bekliyordu bu sezon. Taraftar bir transfer bekliyordu. Çünkü geçen sene beklenen şampiyonluğun gelmemesinde Forvetteki eksiklikler rol oynamıştı. Umut'la Gökhan ilerde top bekliyordu, Ceyhun, Selçuk, Giray, Song gol atacak bir forvet oyuncusu bekliyordu. Trabzonspor yönetimi işte tam bir senedir bu maçı bekliyormuş. Sanırım seyretmek için...

Kuralar çekildikten hemen sonra yazmayı planlıyordum bu postu fakat bilgisayarda çıkan sorun nedeniyle bu saate sarktı maalesef.

Grubu değerlendirmeye başlamadan önce Beşiktaş'ın iyi bir kura çektiğini söyleyebiliriz. Beşiktaş'ın ilk torbadan kim gelirse gelsin 0 puanlık maçlar oynayacağını kestirmek zor değildi. CSKA ise ikinci torbadan gelmesini istediğim 2 takımdan biriydi. Son torbadan ise gelmesini istemediğim tek takım geldi Beşiktaş'ın grubuna. 4. torbadan Wolfsburg dışında bir takım gelseydi Avrupa Ligi yolunun açık olduğunu ve CSKA ile 2. tur mücadelesi yapılacağını söyleyebilirdik fakat 2. tur mücadelesi içinde artık bir takım daha var.

Beşiktaş'ın evinde oynayacağı her karşılaşma final değerinde olacak. Müthiş taraftar desteğiyle CSKA'yı da Wolfsburg'u da yenecek güçteler. Fakat Şampiyonlar Ligi öncesi hücumda üretkenlik sorununu çözmeliler. Delgado'nun sözleşmesinin askıya alınmasıyla o bölgeye gelecek 10.5 numara merak ediliyordu. O isim Tabata oldu. Ayrıntılarına başka postta değiniriz fakat Tabata'nın Şampiyonlar Ligi tecrübesinin yeterli olmaması düşündürücü elbete. İkinci maçta CSKA deplasmanında alınacak 1 puan çok önemli. Üçüncü ve dördüncü maçlar Wolfsburg'la oynanacak ki grubun kaderi bu iki maçın sonucuna göre belirlenecektir.

Beşiktaş her ne kadar formsuz görünsede bu gruptan çıkacak gücü var. Porto ve Marsilya karşısında yaptığı hataları tekrarlamazlarsa 2. tura yükselebilirler. Bizleri yine sıkı maçlar bekliyor bu sezonda.

Bhut Jolokia

İlk maçı Avusturya'da 1-0 kazanan Rapid Wien turu geçiyor. Milner ve takım arkadaşları şokta. 2-0 öne geçmelerine rağmen Jelavic durumu 2-1'e getiriyor. Ve maç bu skorla bitiyor. Bir de penaltı kaçırıyorlar Young'un ayağından. 15 sene öncesi aklıma geldi birden. Kaçan penaltı, ilk maçın ve ikinci maçın skoru... Milner'in hali ortada, benim gibi bir yaz aşığı bile yaz bitiyor diye bu kadar üzülmüyor. Villa Park bu acıyı kendilerinin yapamadığını yapıp Avrupa Ligi gruplarına kalmayı başaran Fulham'dan çıkarmaya çalışacak pazar günü. Rapid uzun zaman aradan sonra tekrar ismini duyurdu. En son final oynamışlardı UEFA kupasında.

Barça ve Inter aynı gruba düştü. Hem görsel, hem de magazinsel bir şölen bekliyor bizi. Mourinho kitaplığını karıştırmaya, Ibrahimovic'le Eto'o da kramponlarını bilemeye başlamışlardır. Kim çektiyse kurayı eline sağlık. Sanki biri hususi ayarlamış mübarek. Eto'o Camp Nou'da bir gol atıp Batistuta'ya bir atıf yaparsa çıldırırım ekran karşısında.

Fatih Tekke devam eden Nacional karşılaşmasında da bir gol attı bugün. Bir kaç gün önce kendisinin ne zaman gol atsa Zenit'le olan problemlerinin tavan yaptığına atıfta bulunan espritüel bir post atmıştım. Bu gol üzerine yorumlar bölümünde postu güncellememize dair bir taş geldi. Biz de güncelleyelim dedik. Maç devam ediyor az önce de söylediğim gibi, bir gol daha atarsa başlığı tekrar güncelleriz: İzin vermezseniz Futbol'u bırakırım! Hat-Trick yaparsa Fatih özel sayısı çıkartırız.

Biliyorum bir çok büyük transfer haberi var piyasada ama hiç biri benim için bu haber kadar önemli değil. Perisic neden bu kadar önemli diyenler için kısa bir açıklama yapayım. İvan Perisic geçen geçen sezonu Roeselare'de kiralık olarak geçirmiş bir Hırvat genci. Yaşı henüz 20. Çok büyük bir yetenek olduğu için de bu postun konusu değil, zaten hiç izlemişliğim de yok kendisini. Ama Trabzonspor'un transfer döneminin başında onu ne kadar çok istediğini okuduk hep. Broos'da onun transferinden çok memnun olacağını ve Perisic'in çok yetenekli bir oyuncu olduğunu söylemişti hatırladığım kadarıyla. Yine bildiğim kadarıyla Perisic Trabzonspor'un ihtiyaç duyduğu iddia edilen sol açık ve forvet bölgelerinde oynayabiliyordu. Genç oyuncu bunun yanında sağ açıkta ya da forvet arkasında da görev yapabilen bir isim . Tabi ne kadar çok bölgede oynayabildiği değil ne kadar iş yapabildiği önemlidir bir futbolcunun ama yönetimin takip ettiği, Broos'un çok istediği bir oyuncu olması ve çok yönlü bir oyuncu olması konunun özü. Uzun lafın kısası bizim ihtiyaç duyduğumuz, istediğimiz ama bir türlü alamadığımız Perisic mevzu bahis. Zamanın haberlerini hatırladıkça gülüyorum şimdi. Kimi haberlerde Sochoux'la parada anlaşamadığımız yazıyordu, kimilerindeyse bu oyuncunun peşinde Bundesliga ekiplerinin olduğu ve bu yüzden Trabzon'a soğuk baktığı. Sonuç olarak Perisic'in gittiği takım Belçika Ligi'nin 3.sü Brugge. Daha komiğiyse bonservis bedeli, sadece 200bin euro... Bizse gidip o bölgeye Avrupa Kupalarında oynayamayacak olan Gabriç'i aldık, asıl hedefimiz Avrupa Ligine katılmakken.Ve 2.5 milyon euro ödeyeceğiz bonservisine, daha Alan'ın 4.5'u da duruyor kenarda tabi. Hemen belirteyim Perisic sadece 7 kez U17 milli takımının formasını giymiş bir oyuncu. Öbür yanda Gabriç'se Hırvatistan A milli takımının seçme havuzunun içinde olan, kadroya çağırılan ama henüz milli formayla tanışamamış bir oyuncu. Gabriç'e verilen 2.5 milyon euroyu ve Perisic'e verilemeyen 200bin euroyu sizlerin yorumuna bırakıyorum bu bilgilerden sonra...

Tanjue

Gecenin sonuçlarına baktığımızda büyük oranda favori takımların turu geçtiğini görüyoruz. Bu senenin sürprizi geçen sezon olduğu gibi Kıbrıs Rum Kesimi'nden geldi. Apoel ilk maçta deplasmanda 1-0 kaybettiği Kobenhavn'ı evinde 3-1 gibi net bir skorla geçerek adını Şampiyonlar Ligine yazdırdı. Geçen sezon Anorthosi'nin Olympiakos'u elemesinin ardından Apoel'de gruplara kalarak ülke puanlarına önemli katkı yaptı.

Diğer maçlara bakacak olursak, Fiorentina beklemediği bir Sporting buldu karşısında. Nitekim ilk yarıyı da 0-1 yenik kapattılar fakat Jovetic'in sahneye çıkmasıyla Fiorentina deplasmanda attığı golün avantajıyla turu geçmeyi bildi.Atletico Madrid, Olympiacos, Arsenal, Stutgart ve Lyon gibi takımlar turu neredeyse ilk maçta garantiledikleri için daha rahat maçlar çıkardılar.

Bundan böyle Uefa'nın yaptığı format değişikliği nedeniyle Şampiyonlar Liginde yeni takımlar görmeye alışacağız anlaşılan. 4. torbanın ilk takımı olan Wolfsburg ile 3. torbanın son takımı olan Beşiktaşın arasında 11.006 gibi ciddi bir puan farkı bulunuyor. Oysa geçtiğimiz sezon 4. torbada yer alan takımlara baktığımızda Shaktar Donetsk, Fiorentina, Dinamo Kiev, Atletico Madrid, Aalborg, Cluj, Anorthosis ve Bate Borisov gibi büyük oranda sağlam takımların bulunduğunu görüyoruz. Bu sezon ise Rubin Kazan, Urziceni, Debrecen, APOEL, Maccabi Haifa ve genelde 3. ön eleme turunda elenen Zurich gibi Şampiyonlar Ligi tecrübesi olmayan takımlar boy gösterecek grup maçlarında.

Son olarak Beşiktaş'ın kura durumundan bahsedelim. Beşiktaş 32.445 puanla 3. torbada yer alacak kura çekiminde. Bu sayede en azından 4. torbadan gelecek takımı saf dışı ederek Avrupa Ligi vizesi alması daha rahat olacaktır. Kura şansı da yanında olursa 2. tur vizesi için başa baş mücadele edebileceği takımlarla eşleşebilir Beşiktaş. Yazımı bitirirken Beşiktaş için yaptığım grup tahminlerini de yazayım. Zor grup; Barcelona, Inter, Beşiktaş, Standart. İstediğim grup ise; Milan, Rangers, Beşiktaş, Debreceni. Sizlerin tahminlerinide yorumlarda bekliyorum.

2006-2007 sezonunda Sakaryaspor'da top koşturan iki Arjantinli futbolcuya selamlarını gönderiyor Colon taraftarları. Cangele hâlâ Türkiye'de ama Kayserispor'a selam gönderen bir Arjantinli'ye rastlamadım henüz. Hasta Sakaryasporlu Metin Doğrucan'ın Arjantin seyahatlerinden bir parça. Colon yeşil siyah...

Menajeri açıklamış Türkiye'den iki takımın, Kayserispor ve Trabzonspor'un Pantelic'le ilgilendiğini. Aynı haberi daha evvel ingiliz medyasında, tek farkla, Kris Boyd farkıyla görmüştüm. Pantelic... Aradığımız golcü mü? Hayır. 4 sezondur Hertha'da ve bu sezon serbest kaldı. Pek tuttuğum bir adam değildir. Bonservisinin elinde olması bu transfer söylentisini biraz gerçekçi kılıyor. Trabzonspor ve Kayserispor bu adamla ilgilenedursunlar, Hertha Gustavo Adrian Ramos'u kadrosuna katmak üzere. 23 yaşındaki bu cengaver America de Cali takımının futbolcusu. Transfer gerçekleşirse Mondragon ve Elkin "Sultan" Soto ile beraber üçüncü kolombiyalı olacak Bundesliga'daki. Benim aklıma bu transferden sonra kalacak olansa neden Adrian Ramos'la ilgilenmez Kayserispor ve Trabzonspor, neden Pantelic'le ilgilenir?

Baskı kelimesinden nefret ediyorum, hele de mazeret olarak kullanılmasından ama işin bu noktaya geleceğini ve Avni Aker’de “baskı”nın beni tokatlayacağı tahmin etmemiştim işin doğrusu. En son geçtiğimiz sezonun son maçında Fb karşısında izlemiştim Tayfun’u...Sahadaki haline acımıştım işin doğrusu...Onun için en doğru olanın sezon sonunda terk-i diyar eylemek olacağını düşünmüştüm ama o maalesef direnmeyi tercih etti.

Tolouse maçının kadrosu açıklandığında stadda bir uğultu başlamıştı bile. Önyargıya, nefrete elle dokunabilirdiniz, o derece yoğundu tribündeki öfke. Maç başladı, Gignac 7 metre civarından aldığı sert göğüs pasını doğaçlama bir vuruşla ceza sahasının dışından köşeye gönderirken suçlu bulunmuştu. Tayfun neden Gignac’ı boş bıraktı? Futbolun güzelliği, Gignac vuruş becerisi, turdan 11. dakikada uzaklaşmamız vs. bir yana, tribündeki tek mevzu Tayfun olmuştu...Topu ayağına her aldığında 11 kişiye karşı değil, tribündeki onbinlere karşı da oynuyordu Tayfun...Duygu sömürüsü yapmıyorum, Tayfun’la akrabalık bağım yok, Trabzonlu’da değilim...Bunların altını şunun için çiziyorum, dünyanın hiçbir stadında hiçbir taraftar güruhu oyuncusunun başarısız olmasını bu şekilde istemez ve onu bu şekilde zorlamaz herhalde...En sonunda Broos’da Tayfun’un bu haline dayanamadı ki, onu oyundan çıkartmayı yeğledi.

Kaçımız 30.000 kişinin önüne çıkıp bir konuşma yaptık? Ya da 10 kişiden ayrı bir muamele göreceğini bildiği halde sürekli kendini ispatlamaya çalıştı? Tayfun acaba gol attığında kendisini alkışlayan taraftarlara bakıp neler düşünüyordur? Ya da Umut? İşin ironik yanı Tayfun’u, Tolga’yı ve 1 çalım fazla attı diye Barış’ı ıslıklayan güruh Fatih’i geri çağırıyor ve isteklerinin sağlamasını da; “O Trabzonlu ve lider karakterli bir oyuncu” şeklinde yapıyor. Fatih mevzusu başka bir tartışmanın konusu ancak neredeyse kulübün bütün değerlerini Avni Aker’de ıslıklama başarısı gösteren bizler için bile bu istek biraz garip değil mi? Fatih ya da Hami gibi baskıyla yaşayan kaç tane özel oyuncu yetiştirebilir ki? Bu çocukları rahat bırakıp hata yaptıklarında gözlerinin korkmaması için onları teşvik etmek yerine sürekli bağırıp çağırmanın, ve onlara küfretmenin kime ne faydası var? Sahi hangimiz sosyal hayatta işimizi kusursuz yapıyoruz da kusursuzu arıyoruz?

Yerlinin yerlisi gibi saçma ve tabansız bir tartışmaya girecek değilim ancak başarı istiyorsak iskelette en azından 2-3 tane Trabzonlu oyuncu tutmalıyız. Bu çocuklar zamanı geldiğinde sorumluluk almaktan, ellerini taşın sokmaktan çekinmiyor. Sonucu ne olursa olsun aşık olduğu renklere hizmet için kendini yıpratıyor. Bunu diğer yerli futbolcular da yapıyor tabii ki ama arada önemli bir fark var, o da kazanma alışkanlığı! Altyapıdan üstyapıya giden süreçte efsane bir takımın parçası olmanın bilinciyle yoğrulan ve oynadığı bütün yaş gruplarında zirveyi hedefleyen çocukları ve Ç.Dardanel’den, Manisa’dan, Ankaragücü’nden gelen, mağlubiyetin sporun içinde bir sonuç olduğunu düşünen çocukları gözünüzün önüne getirin. Arda Turan’ı, Semih’i diğer yerli futbolculardan farklı yapan biraz da bu kazanma alışkanlığı değil mi? Öyleyse bu çocukları ıslıklamak, onların sorumluluk almasını engellemek ve Egemen’in ya da Cale’nin yaptığı gibi önümüze gelene bir tekme oynatmaya zorlamak niye?

Tayfun yetenekli bir oyuncu tıpkı Umut gibi... Farklı özellikleri olan ve zamanı geldiğinde sorumluluk almaktan kaçmayan oyuncular bunlar. Bu yüzden de daha önce ne yapmış olurlarsa olsunlar sorumluluk aldıkları için her zaman ıslıklanan onlar oluyor. Marcelinho gibi bir oyuncuya dahi “topçu değil lan bu” diyenlerin bu ikiliyi hazmetmesi tabii ki çok zor ama ileride hala bir ışık var.

Malum 2 yıldır transfer dönemini Adriyatik kıyılarını arşınlayarak geçiriyoruz. Geçen sezon Hajduk’la yaşadığımız sonu gelmeyen pazarlıklar hayalkırıklığıyla sonuçlanmış ve Rukavina Yunanistan yolunu(Pana) tutarken Cernat’ta tekrar Kiev’e geri dönmüştü. Hajduk bu 2 oyuncunun yerini bence çok yerinde 2 transferle doldurmuştu...Bir ara isimleri bizimle de anılan(Hırvatistan’da ismi bizimle anılmayan adam kaldı mı? Andriç, Mandzukiç, Kaliniç, İbricic, Tomasov,Vukojeviç ve diğerleri) İbricic ve Tomasov’u alarak kadrolarını güçlendirdiler...Hajduk İbricic’ten gerçekten yüksek verim alırken, Tomasov, Gabriç’in beklenmeyen (ya da beklenen ama geçen sezona kadar bir türlü gerçekleşmeyen diyelim ) patlamasıyla sezon boyu ağırlıklı olarak yedek kulübesini ısıttı.

Hajduk 2009/2010 sezonuna girerken Hırvatistan’da dönemini tamamlayan golcüsü Kaliniç’i Blackburn’e, Gabriç’iyse bize pazarladı. Bu 2 transfer ve ardarda gelen mağlubiyetler , onları yeni arayışlara itti ve maddi sıkınıtıda bulunan Rijeka’dan Sharbini biraderleri transfer ettiler. Abisi Amad(25 yaşında forvet) hakkında çok bir fikrim yok, ancak 22 yaşında takımının kaptanlığını yapan Anas Sharbini gerçekten de özel bir yetenek. Filistin asıllı bu çocuğun uyum sorununu da kısa sürede aşabileceğine inandırmıştım kendimi. Hani mutlaka bir ortasaha oyuncusu alacaksak tercihim Gabriç’e göre Sharbini olurdu. Zaman kimi haklı çıkaracak göreceğiz ama eğer sözleşmesinde özel bir madde yoksa Hajduk’un 2.5 milyon Euro civarında bir para ödediği adamı zamanı geldiğinde 5’ten aşağıya satmayacağından emin olabilirsiniz.

Futbolda tekrar çıkışa geçen Hırvatistan adeta bir yetenek madeni gibi çalışıyor. Yalnız bu kalabalık içinde Brezilyalılar gibi sırf Hırvat olduğu için ya da Hajduk ve Dinamo formalarını terlettikleri için transfer yapan oyuncular da yok değil(bkz: Seriç ve Gordon)İşin doğrusu bütün yeteneğine rağmen Kaliniç’in henüz düzenli olarak Hırvat Milli takımının formasını giymeden Blackburn’e 6 milyon Pound gibi bir rakam karşılığında transfer olması da bence riskli bir tercih... Konu şu ki Hırvatistan ligi gerçekten çok zayıf bir lig. Futbolcularının ve Millî Takımlarının bütün haşmetine rağmen temsilcilerinin Avrupa’ya eleme turlarında veda etmelerinin nedeni de biraz bu rekabet kısırlığı olsa gerek...Türkiye’de idman sahası bile diyemeyeceğiniz stadlarda 1. lig maçlarını oynayan takımları hiç de az değil, buna bir de Hırvat bir arkadaşın söylediği notu ekleyeyim, “İstatistikler seni yanıltmasın, bu ayarda bir ligde bir golcüye iyi diyebilmen için sezonda 20 golü aşması gerekir”

Sonuç olarak Hırvat oyuncular parlamaya devam ediyor ancak bu pazarda düşük maliyetle iyi oyuncular almak için yıldız adaylarının ligin 2 büyüğüne hareketinden önce davranmak gerek...Wenger Fabregas gibi bir oyuncuyu 43 kez izletip transfer ediyorsa biz de pekala Hırvatistan’da kamp kurabiliriz!

Manchester City transfer sezonuna fırtına gibi girmişti malumunuz. Kadrosuna Adebayor, Santa Cruz, Tevez gibi 3 önemli forvet katan City'nin maçlara defanssız mı çıkacağı konuşulmaya başlanmıştı. Bu geyikler yapılırken önce İngiltere'de en sevdiğim orta sahalardan olan Gareth Barry'i transfer ettiler. Ardından defans hattını Kolo Toure ve Sylvinho transferleri ile güçlendirdiler. Bu isimlere eklenen son adam da Lescott olacak gibi. Everton bu transferden ne kadar kazandı bilinmez ama sağlam ücret almadan bırakmadıkları da kesin. Önümüzdeki günlerde City'e imza atması bekleniyor Lescott'un. Transfer ücreti olarak da 24 milyon sterlinden bahsediliyor ki iyi bir rakam. David Moyes işini bilir ve eksiği doldurur eminim. Arsenal hezimetinden sonra Lescott kesik yemişti zaten Moyes'den. Bakalım Everton bu parayı nasıl değerlendirecek transfer sezonunun kalan son günlerinde. Bu arada Lescott'un transferiyle City'nin bu yaz harcadığı rakam 124 milyon sterline ulaştı.

Galatasaray dün gece belki aman aman oynamadı fakat yine farklı kazanmayı bildi. Üstelik rakibi de ligin sağlam kadrolarından birine sahip olan Kayserispor. Rıdvan Dilmen'in tabiriyle eli ayağı düzgün bir takım. Cangele Galatasaray'ı en çok uğraştıran isimdi. Henüz 2. dakikada sol kanattan ceza sahasına çok iyi girdi ve Sabri Galatasaray'ın maça yenik başlamasını önledi adeta. Sabri için birşeyler karalamak lazım. Dün gece Sabri'nin savunmada daha derli toplu olduğunu söyleyebiliriz. Yine de Uğur'un bir an önce form tutup sağ beki geri almasını bekliyorum açıkcası.

Galatasaray ligin en iyi kadrosuna sahip şöyle bir fotoğrafa baktığımızda. Yedek kulübesinde oturan futbolcular bunu açıkça ortaya çıkarıyor. Nonda, Elano, Emre Aşık, Orkun, Uğur, Topal ve Barış. Bu isimlerden tamamı ligimizde neredeyse her kadroda as çıkacak kalitede şüphesiz. Rijkaard ve Neeskens bu kadroda doğru rotasyonlar yaparak ilerliyor.

Kayserispor'da göze batan isimler Cangele ve Makukula'ydı. Özellikle Makukula güçlü fiziği ile Galatasaray defansını oldukça uğraştırdı. Attığı golde Servet'ten kurtuluşu ve iki stoperin arasından yine fiziği ile sıyrılması önemli bir oyuncu olduğunun göstergesiydi. Kayserispor'un Anadolu takımlarına karşı en önemli kozu olacaktır Makukula.

Orta sahada Ayhan-Mustafa Sarp ikilisi tek kelimeyle müthiş oynadı. Özellikle Mustafa Sarp'ın baskılı oyunu, her yere koşması ve çaldığı toplar Ali Sami Yen'deki taraftarlarıda mest etti ve ona özel tezahürat yapıldı. Sarp'ın bu gelişimi artık o bölge için endişelerimi bitirdi diyebilirim. Daha sakatlıktan yeni kurtulan Mehmet Topal ve Barış forma için bekleyenler arasında. Bu zenginlik sayesinde Ayhan sezon içinde daha verimli kullanılacaktır . Yine ileri hattaki zenginlik Kewell'ın önem katsayısı daha yüksek olan lig ve Avrupa Ligi maçlarında kullanılacağını söyleyebiliriz.

Elano'nun başlangıcı da çok iyi oldu kesinlikle. Attığı gol de jenerikleri süsleyecek kaliteydi. Erman Toroğlu'nun tabiriyle Elano'nun 'kuzu kapama' vurduğu top 124 km hızla ağlarla buluştu. Golün getirdiği rahatlıkla, üzerinden stresi atıp bundan sonraki maçlarda daha iyi olacaktır Elano.

Galatasaray duran top organizasyonlarını bu sene çok gösterecek bizlere anlaşılan. Nitekim ilk golde duran toptan geldi. Sadece golde değil maç boyu kazanılan duran toplarda güzel taktikler denedi Galatasaray. Açıkcası içimde hep bir yaraydı bu konu ki Hagi'den bu yana bu konudaki etkisizliğini söylemeye gerek yok.

Son olarak transer konusuna değinelim. Volkan'ın Eskişehir'le sözleşme imzalaması bekleniyor hafta içinde. Eskişehirspor başkanının açıklamaları böyle. Bu transfer Caner'in transferinin de önünü açacak. Eğer kiralanacaksa gelecek sezon satın alma opsiyonu da alınmalı. Eğer Caner iyi bir çıkış yapabilirse gelecek sezon CSKA Caner'i bırakmayabilir. Genç olması da Caner'in diğer bir olumlu yönü. Sercan transferinde ise durum karışık. Başkan bütçemizi zorlayamayız dese de ani bir haber düşebilir her an ajanslara.Sonuç olarak Galatasaray üzerine koyarak ilerliyor. Takımın Beşiktaş karşısında nasıl oynayacağını çok merak ediyorum şimdiden.

West Ham - Tottenham maçına damgasını vuran üç şey vardı. Birincisi tabii ki Carlton Cole, o nasıl bir gol, o nasıl bir asistti öyle? Diğeri Aaron Lennon ki kendisi bundan sonra olur da Amerika'ya falan gitmek isterse kesinlikle vize alamaz Jonathan Spector'a yaptıklarından sonra. Bir futbolcu, savunucusunu her pozisyon geçer mi? Lennon Spector'ın değil bir seyircinin gözüyle değerlendirirsek tek kelimeyle muhteşemdi. Tottenham'ın tüm ataklarını -Modriç'le birlikte- şekillendiren isimdi. Tottenham 1-0 geriye düştüğü maçı kazanırken Lig tarihinin en iyi başlangıçlarından birine de imza atmış. Tarih yazmış anlayacağınız. Tebrikler ve gelelim maça damga vuran üçüncü şeye: Crouch'un her daim açıkta kalan beli, göbeği... Koskoca kulüpsün, tarih yazmışsın bak. Şeklin arş-ı alaya ermiş ama dünyalar ödeyerek aldığın santraforunun sırtına uygun bir forman yok. Adamın sırtı, göbeği hep açık. Zıplarken, koşarken, düşerken... Hayır yarın öbür gün sahada uygunsuz bir karede yakalanacak, nerede kaldı yazdığın tarih? Olmaz ki... Hem bu boy-kilo orantısı kendine münhasır adamın üst kısımlarını gördüçe aklıma Abigail Clancy ve tatildeki pozları geliyor, futboldan başka mecralara kayıveriyor zihnim. Kendimi toparlamamsa kimi zaman bir dakikayı buluyor ki bir dakika futbol için uzun bir süre (Bir dakika? Yoksa basketbol için mi geçerliydi bunlar?) Neyse efendim özetlersek sadece futbol seyretmek isteyen bir Premier Lig seveni olarak Crouch'un forma problemini Abigail Clancy...

Manisaspor - Trabzonspor maçı. Ev sahibi takım 1-0 öne geçtikten sonra Trabzonspor bastırıyor adına bastırmak denirse... Soldan bir orta geliyor Manisaspor ceza sahasına, Selçuk kafayla dokunuyor. Top kaleye girecekken Umut topa müdahale ediyor. Haftalardır gol atamıyor oluşunun hem kendisi, hem de golcü çalışmalarını es geçen yönetim üzerinde yarattığı baskı bir an kalkıyor sanki. Umut son bir umutla yan hakeme bakarken, Sadri Başkan, adaşı Sadri Alışık Baba gibi bu da mı gol değil be! bu da mı gol değil! halet-i ruhiyesine bürünüyor. Son derece dramatik bir tablo, hassas bünyeleri perişan etmesi kuvvetle muhtemel bir vuslat hikayesi. Gelin görün ki bu hüzünlü şark tablosuna mutlu son noktasını koyacak tontoş bir film karakteri yok orada. Ofsayt...

İki ayrı film, iki ayrı son. Ofsayt Osman Mutlu, peki ya biz? Bize yine hüsran... Ofsayt Osman aslında en başından beri mutluydu. Yerini, hattıni biliyordu mesela. Pozisyonunu da. O pozisyonu hiç kaybetmedi, sola falan kaymadı yok yere. Orta sahalarda falan... Golü iyi kokladı ve sonunda golü attı. Doğru yerde doğru işi yapana herkes yardım ediyor! Bizim filmin kareleri birleşince elde ettiğimiz ipuçları, filmin gelecek serilerine dair ipuçları veriyor. Umut Bulut takip eden seriler boyunca figüran olarak devam ediyormuş hayatına, Sadri Şener ve ekibiyse... Bu filmde ne hikmetse olan hep seyirciye oluyor. Perdeler onlara kapalı, hicran onlara yar, beklenen vuslatsa hep, ama hep az sonra...

Manisa'da biletlerin sadece 5 lira olduğunu Cumartesi günü öğrenir öğrenmez maç için harekete geçtim. İlk önce ailenin zayıf karnından yani annemden izini kopardım. Sonra BMN Bursa'nın organizasyonuna attık kapağı. Maç günü saat 5.30 civarı beni Balıkesir'den aldılar. Yol boyunca otobüste esen rüzgarlar epey iyiydi. Herkes iştahlıydı. Aylardan Ramazan olunca deplasman kültürüyse epey değişmişti. Daha önceden ayarlanan bir restaurant oldu ilk hedef Manisa'da. BMN İzmir'in de katılımıyla oluşan yaklaşık 100 kişilik grupta orucun verdiği açlıktan daha fazlası vardı. Herkes takımını özlemiş gözüküyordu. 2 maçtır alınan kötü skorlara rağmen inancın epey yüksek olması da önemli bir detaydı benim için. Maçın başlamasına 20 dakika kala stada girdiğimizde ortamdaki enerjiyle bazı gerçekleri unutmuş ve inanma işini de abartmaya başlamıştım kendi adıma. Ama daha maçın başında sahadaki oyunculardaki isteksizlik belli ediyordu kendini. Dakikalar geçtikçe çok daha fazla umutlanacak şeye sahip olacaktık ama haberimiz yoktu tabiki. Şans eseri bulunan pozisyonda Engin'in direği nişanlaması maçın gidişatına epey etki yaptı. Bundan bir kaç dakika sonra aynı Engin'in savunmaya yardıma gelip Serkan'la anlaşamaması sonun başlangıcıydı. İkisi de bir adım ötesindeki topa dokunamazken Nizamettin'in topla buluştuğu anda attığım feryat ilerleyen dakikada gelecek yenilerinin habercisiydi. Tabi 1-0'dan sonraki taraftarımızın tavrıysa yazının en önemli kesitini oluşturacaktı....

İsaac'ın golünden sonra taraftarın oku herzamanki gibi Isaac'e kaymıştı. Ağıza alınması zor cümleler takımını destekleme görevine sahip taraftarın ağzından çıkan her 3 tezahürattan 1-2'sini oluşturuyordu malesef. Göz göre göre gol yediren sevgili sağbekimizin de Engin'in de hatası yoktu ve tek suçlu Trabzonspor'da beğenilmeyen ve yeni takımına gol kazandıran Isaac'ti. Ağza alınmayacak tezahüratların etkisiyle kendisi çok da dayanamadı sahada zaten. Ne ara olduğunu anlayamadığım bir sakatlık yaşadı ve oyunu terk etti. Muhtemelen gelecek sezon takıma dönebilecek oyuncuları için "oh oh" diye tezahürat yapanlarsa Trabzonspor taraftarlarıydı. Bu sırada sahadaki anlaması güç olan isteksiz futbolda devam ediyordu tabi. Selçuk denilen futbolcu bozuntusu bir tek adamı kovalamadığı gibi orta sahayı bile geçip bizim yarı alanımıza gelmiyordu. V.Manisa'lı oyuncuların fizik güçlerini görünce kendi takımımdakilere bakıp iç çeken ben düştüğümüz halleri anlatacak kelimeler bulmakta zorlanıyorum şuan. Tjikuzu ve Colman ikilisi ne yapacağını şaşırdı o anlarda. Gabriç sahada yoktu sanki. Engin her aldığı topla adam geçmeye çalışıp kaybetme konusunda ihtisas yapmaya devam ediyordu. Selçuk'u adamdan bile sayamam zaten. Umut ne kadar yırtınsa da Dixon adlı fiziğine ve oyununa hayran kaldığım stoper karşısında pek iş yapamadı. Dolayısıyla Tji ve Colman ne kadar çabalasalar da yetmedi. Boşa çıkıp top almak için çok yırtındı ikisi de aslında ama stoperlerimiz aralarında pas yapıp pas verme konusunda kendilerine güvenemeyip doldurdular topu. Sahadaki futbol dayanılacak gibi değildi. Broos da bireysel yeteneklerle şansını denemek için Alan'ı aldı oyuna ve mecburiyetten Colman'ı çıkardı. O dakikadan sonra organizasyon yapma ihtimalimiz Selçuk'un eline baktığından iyice bitmiştik. Alan, Engin ve Gabriç'in sahadaki her hangi iki veya daha fazla oyuncuyu arka arkaya geçip gol atmalarını beklemek ya da Umut'un doldur boşaltlarda yanlışlıkla bir topa kafa vurmasın beklemekten başka şansımız yoktu. Zira Tjikuzu hariç orta sahadaki 4'lünün pas yapmaya niyetleri yoktu, olduğunda da topu bir birlerine değil rakibe atmak da inat ettiler sağolsunlar. İlk yarı bittiğinde homurdanmaların tepkiye dönüşeceği de çok net bir şekilde belliydi...

2. devrenin başında Gökhan Ünal beklentisi içinde olanlar biraz daha bekleyecekti. İkinci yarıdaki en büyük değişimse Manisaspor'un daha geride oynamaya başlamasıydı. Trabzonspor'un gol atabilmesi için yukarıda saydığım ihtimallere aslında çok önemli bir opsiyon daha eklendi. Gözümüzün önündeki kaleye hücüm eden Trabzonspor sol taraftaki boşluğu işlemek zorundaydı. Bu boşluğun sebebinden de bahsetmek gerekirse Mesut Bakkal'ın Trabzonspor'u çözmesi ve Ferhat'ı çok içte kullanması diyebilirim. Ferhat bir sağbekten ziyade 3. stoper gibi oynadı ama onun açtığı boşluktan ne Gabriç ne Engin faydalanabildi. Cale'nin ileriye çıkamaması,çıktığında da geri dönüşte Nizo'dan büyük darbeler yemesi maçın tıkanmasını sağladı. Gökhan'da sahadaki varlığı muamma olan Gabriç'in yerine oyuna girerken, Gabriç çıkarken ilk kez koşarken görülüyordu. Gökhan girdiğinde de değişen tek şey kafa topuna çıkıp vuramayan oyuncu sayımızın 2'ye çıkmasıydı. Artık ümitler bitmek üzereydi. Bu arada tribün şovda sürüyordu. Isaac'le başlayan tepki barutu ikinci yarıda bir çok yere sıçradı. Küfürlü olanlara eşlik etmesem de o forma kutsaldır tarzı tepkilere dayanamayıp katıldığımı itiraf etmeliyim ama çok daha fazlası gelecekti zamanla. Yönetim de sonunda hakettiği tezahüratlara maruz kalıyordu ve olayın benim açımdan en sevindirici yönü Broos'un değil asıl suçluların eleştirilmesi olduğunu söyleyebilirim. Ama maç boyunca yapabileceği herşeyi kapasitesi doğrultusunda deneyen ama kapasitesinin yetersizliği dolayısıyla bir tek kafa vuramayan Umut'un kaleciyle yükseldiği bir hava topundan sonra çizgilerin içine düşmesiyle işler benim açımdan rezil duruma gelmeye başlamıştı artık. O pozisyon sonunda Umut'a gülenler, onun alehine tezahürat yapanlar, gol narası atanlar vardı ve bu anda Umut bize sadece 5 metre uzaklıktaydı...

Bu sıralarda sahadaki oyunu değiştirebilitesi olan bir değişiklik geldi Broos'tan. Cale'nin kullanamadığı o boşluğa Ferhat gibi ısırgan bir bek girdi. Ama ne hikmetse o boşluktan yaptığı onlarca bindirmede top ona hiç ulaştırılamadı. Bir iki topla buluşmasında da yaptığı ortalarda gol gelmedi. Engin'in ve Egemen'in bulduğu pozisyonları hatırlıyorum sadece o arada tabi savunmadaki açıklar ayrı konu. Tek hamleli oyuncular Egemen ve Song'Un kayarak kestiği top sayısını saymak mümkün değildi. Allahtan şanslıydık ki 2.golü yemediğimiz gibi kartlarla da gelecek hafta için ağır eksikler vermekten kurtulduk. Bu sırada tribünde de kargaşa devam ediyordu. Hatta kargaşa maç başından beri susan hatta ayağa kalkmayan çekirdekçi tayfaya Gurbetçi Gençler arasında kavgaya dönüşüyordu. Bu kısa süreli sürtüşmenin yanında ikinci yarıdaki ateşleyici tezahürat sayısı bir elin parmaklarını geçmez malesef. Arasıra başlayan ve ilk dizede biten tezahüratları tek başıma kenardan devam ettirmem de durumu açıklar sanırım. Her neyse maç bu kısırlıkta bitti ama tribünün kısırlıkları bitmedi. Maç başından beri destek olduğu dakika sayısı köstek olduğu dakika sayısından az olan tribün maç sonunda yeni bir şova hazırlanıyordu. Önce Manisaspor tribüne çağırıldı. Ben ve benim gibi Manisaspor'u takdir edenler alkışlarıyla karşıladı rakib takım futbolcularını. Gurbetçi Gençler'in ''Hepiniz o... çocuğusunuz...'' tezahüratıyla günün rezaletine imza attılar bence. Zaten tezahürat üretmede sıkıntı olan ve bir çok besteyi sağdan soldan yontan taraftarımız vakti zamanında Karşıyaka taraftarının Manisa'da yaptığı bir ayıbı da çaldı. O dakikadan sonra hepsine ettiğim küfürlerle tribünün diğer koşesine kaçtım ve maça benimle birlikte gelen Galatasaray'lı bir arkadaşımın yanında sakinleşmeye çalıştım. Ama daha bitmemişti.

Malesef daha bitmemişti. Maçın özellikle ikinci yarısında doğru düzgün bir destek tezahüratı yapamayan ve bağırmayan taraftarla tartışan grup maçtan sonra havasını buldu. Maç boyunca hiç bir dakika bile bir arada bağıramadığını iddia ettiğim o grup maçın bitmesiyle amigo poh pohlama ya da Gurbetçi Gençler reklamı yapma derdindeydiler. Maç boyunca yapamadığımız üçlü büyük bir şevkle yapıldı. Maç boyunca beraber bağıramayan ve bazı tezahüratları tamamlayamayan bile bu grubun tezahürat aşkı maç sonu gelmişti. Ben maçtan sinirli bir şekilde çıkarken onlar hala vallahi gitmeyiz, billahi gitmeyiz diye bağırıyorlardı. Çıkarken sinirlerimi kontrol edemedim ve en sonunda çıktıktan sonra bağırarak maç boyunca bağıramadılar şimdi bağırıyorlar, böyle taraftara böyle takım diye haykırdım. Bu haykırışım sonunda çevremdeki herkesin haklı olduğumu söylemesi ve beni desteklemesi de haklı olduğumun kanıtıdır bence. Futbolun eğlence kısmını yaşamayı çok iyi becerdiklerini kabul ediyorum bu grubun ama keşke kaybedilen bir maçtan sonra sağlanan bu birlik maçın içerisinde de sağlanabilse. Maç sürerken Umut'a,Isaac'e ya da yönetime sallanılacağına takıma sahip çıkılsa ve maç sonunda içteki nefret kusulsa. Ama olmuyor işte ve nasıl olacağını da bilen yok bu ülkede. Deplasmanda maça gelip 90 dakika oturan kısıma da kızıyorum ,maç boyunca bağırmaya çalışıp takıma destek olmayı beceremeyen ama maç sonrasında çok daha iyi birlik olan kesime de. Bunun bir çözümünü bulabileceğiz mi bir gün bilmiyorum. Ama bildiğim tek şey kendi düştüğümüz tuzaktan çıkamıyoruz, aynen bugün kendi kendini yenen futbol takımımız gibi...

26 yıllık alışkanlığımızı sürdürüp bugün yine kendi kendimizi yendik sahada. Dediğim gibi son 26 yıldır kendi çarkına kendisi çomak sokuyor bu camia. Bir kaç delinin kuyuya attığı taşı 26 yıl boyunca yaşamıs onlarca akıllı çıkaramadı, çıkaramıyor. Bugünkü futbol da tribün de bunun en büyük kanıtı zaten. Futbola gelince, benim Sivasspor maçı sonuna kadar izlediğim takım değil bu. Bu takımda birşeyler yaşanmış ama ne? Bu konuda kesinlikle çok iddialıyım bu takımı bu hale getiren bir olay yaşanmış ve biz bunu bilmiyoruz yine. Belki Tolga'nın elinin vurulması ve bunun kaza olarak aksedilmesine dayanıyordur ucu emin değilim. Bu konudaki aldığım son duyumlar da Tolga'nın olayının kaza olmdığını söylüyor ve belki sonrasında çıkan haberler sonrası takım içi bir karışıklık olmuştur diye düşünüyorum. Ya da Gabriç transferi etkilemiştir kim bilir? Ancak herkesin bilmesi gereken bir şey var, bugün sadece 5 metre mesafeden seyrettiğim bu takımın bir sorunu var. Hiç kimse kazanmak istemiyordu bugün, bu kadar net bu iş. Egemen ve bir kaç ismin istisnasını kenara koyarsak kimse rakibin ayağındaki topu almak için uğraşmadı bile. Bunu moral bozukluğuyla falan açıklamak mümkün değil bence. Bugün kazanarak hayata tekrar dönebilecek bir takımın bu kadar isteksiz olması açıklanabilir birşey değil zaten. Herneyse nasılsa çıkar bu günlerin de kokusu yakında. Ama bugün stadda olan kime sorsanız Trabzonspor takımının içinde bir sorun olduğunu söyler size, inanın bana... Son lafım da yönetime gitsin yine, 4 maçta sağ bek eksikliği yüzünden yenilen kaçıncı gol bu acaba? Sadece yediğimiz gollere baksalar anlarlar bu takıma sağ bek lazım olduğunu. Yine sadece Umut ve Gökhan'ın vuramadığı kafa toplarına baksalar anlarlar bu takıma bir forvet lazım olduğunu. Tabi anlamayı isteyen yapar bunları o da apayrı konu.