Çirkef Orkun, Çapsız Manisa

Bir aralar halısahada sürekli oynadığımız bir rakip takım vardı. Kozyatağı' nda yedişerlik oynardık hep. O takımın forvetinde kırkın üzerinde hafif tıknaz, seyrek saçlı, balgöbek bir abi oynardı. Adam özellikle de mağlupken hayli sinire keser, kendi takımındaki futbolcuları habire fırçalardı. Bir keresinde rakipteki çocuklardan biri getirdiği topu bunun önüne al da at diye yuvarladı. Eleman topu aldı, olduğu yerde şöyle döndükten sonra bir vurdu, dağlara taşlara. Ardından bir hışımla pası veren çocuğa dönerek "Senin atacağın topun amuğa goyyim" diye bağırdı. İşte bu akşam Orkun' un yaptığı hareketi görünce direkt bu olay aklıma geldi doğrusu..

Takımda hasbelkader şans bulan isimlerden Gabriel, topu gayet ölçülü ve neredeyse kaleye paralel bir şekilde kalecisinin önüne yuvarladı. Orkun' un yapacağı tek şey topu ileriye doğru yollamaktan ibaret. Üstelik en yakın pozisyondaki Guiza pres halinde olmadığı için topu kontrol edip vurma şansı da var. Oysa Orkun ne yaptı? Topun gelişine berbat bir vuruş yaparak topu Guiza' nın önüne düşürüp golü kalesinde görüverdi. Sonra da tam bir çirkeflik örneği sergileyerek Gabriel' e ağzına geleni sayıp döktü..

Bir kere karşısındaki adam yerli bir futbolcu olsa o abartılı ve son derece haksız tepkiyi asla veremezdi Orkun. Karşısında bir Lugano ya da Neill olsa da veremezdi o tepkiyi. Ama karşısında garibim Gabriel olunca esti gürledi tabii. Çünkü ölümcül hatasını kamufle edecek atraksiyonlar yapması gerekiyordu. Şark kurnazı ya..

Gelelim Manisa' ya. Tarihinde Türkiye Kupası' nın yarı finalini ilk kez gören, eskaza bir çifte beraberlikte dahi finale yükselme ihtimali olan, finalde kazansa tarihi bir başarıya ulaşacağı gibi, kaybetse bile olası bir lig sıralamasında UEFA' ya gidebilme imkanı bulunan bir takım nasıl olur da bu derece çapsız ve vizyonsuz adamların elinde yönetilir? Yahu bu takımın hiç mi taraftarı yok? O taraftar, hayatı boyunca bir kez olsun görebileceği meçhul olan Türkiye Kupası'nda final oynama heyecanını tatmak istemez mi? Takımını bir Avrupalı rakibe karşı izlemeyi hayal etmez mi? O Avrupa takımının kendi şehirlerine gelmesini arzulamaz mı? Hadi kulübün yöneticisi, teknik adamı çapsız diyelim, koca şehirin ne suçu var? Bu kadar mı gamsızsınız? Ama kim takar ki kariyeri, Avrupa' yı ya da kupayı. Sen bunlara sadece paradan haber vereceksin. Zira asıl amaç kıçını bir şekilde Süper Lig' de tutup yayın gelirlerinden pastayı kapmaktan ibaret. Sen İstanbul' da Fenerbahçe ile oynuyorsun ve takımın altı as oyuncusu kulübede oturuyor. Hafta sonu oynayacağın kıçıkırık bir lig maçı için rakibe göz göre göre yatmanın anlamı ne? Abartmıyorum, en az şike kadar utanç verici bir durumdur bu ortadaki tablo. Umarım bu köhnemiş zihniyet ile ligde kalmayı da başaramazlar..

Neyse ki şu akşam gözümüzü gönlümüzü okşayan tek şey, aramızdan ayrılan Galatasaray' ın centilmenlik abidesi başkanı Özhan Canaydın anısına yapılan saygı duruşunda stadyumdaki bütün Fenerbahçe taraftarının kendisini alkışlarla uğurlamasıydı..

Maça gelince. Takımın yarısının kadro dışında kaldığı yedek Manisaspor karşısında Orkun' un ikramı haricinde gol pozisyonu dahi bulmakta zorlanan Fenerbahçe, berbat ve temposuz bir maç sonunda Guiza ve Deivid' in golleriyle 2-0 galip gelerek finale adını yazdırmıştır. Bu da büyük bir mucize olmazsa Trabzonspor - Fenerbahçe finali izleyeceğiz demektir..

Gerçi kim takar ki Manisa'nın dahi iplemediği kupayı!!